βύσμα

From Wiktionnaire
Jump to navigation Jump to search

Grec[edit source]

Étymologie[edit source]

Du grec ancien βύσμα.

Nom commun [edit source]

βύσμα neutre \ˈviz.ma\

  1. Jack, broche, prise, fiche.

Grec ancien[edit source]

Étymologie[edit source]

De βύω, buô (« remplir »).

Nom commun [edit source]

Cas Singulier Pluriel Duel
Nominatif τὸ βύσμα τὰ βύσματα τὼ βύσματε
Vocatif βύσμα βύσματα βύσματε
Accusatif τὸ βύσμα τὰ βύσματα τὼ βύσματε
Génitif τοῦ βύσματος τῶν βυσμάτων τοῖν βυσμάτοιν
Datif τῷ βύσματι τοῖς βύσμασι(ν) τοῖν βυσμάτοιν

βύσμα, búsma neutre

  1. Bouchon.

Références[edit source]