δεύτερος

Définition, traduction, prononciation, anagramme et synonyme sur le dictionnaire libre Wiktionnaire.
Aller à : navigation, rechercher

Grec[modifier le wikicode]

Étymologie[modifier le wikicode]

Du grec ancien δεύτερος, deúteros.

Adjectif [modifier le wikicode]

cas singulier
masculin féminin neutre
nominatif δεύτερος δεύτερη δεύτερο
génitif δεύτερου δεύτερης δεύτερου
accusatif δεύτερο δεύτερη δεύτερο
vocatif δεύτερε δεύτερη δεύτερο
cas pluriel
masculin féminin neutre
nominatif δεύτεροι δεύτερες δεύτερα
génitif δεύτερων δεύτερων δεύτερων
accusatif δεύτερους δεύτερες δεύτερα
vocatif δεύτεροι δεύτερες δεύτερα

δεύτερος, dhéfteros \Prononciation ?\ ordinal

  1. Deuxième.

Vocabulaire apparenté par le sens[modifier le wikicode]

Références[modifier le wikicode]

  • Λεξικό της κοινής νεοελληνικής, Fondation Manolis Triantafyllidis, 1998 (δεύτερος)

Grec ancien[modifier le wikicode]

Étymologie[modifier le wikicode]

De δύο, duo (« deux ») et -τερος, voir ἑκάτερος, ἐξώτερος.

Adjectif [modifier le wikicode]

δεύτερος, deúteros ordinal

  1. Second, deuxième.
  2. (Par suite) Qui vient après.

Dérivés[modifier le wikicode]

Références[modifier le wikicode]