κλητικός

Définition, traduction, prononciation, anagramme et synonyme sur le dictionnaire libre Wiktionnaire.
Sauter à la navigation Sauter à la recherche

Grec[modifier le wikicode]

Étymologie[modifier le wikicode]

Du grec ancien κλητικός, klêtikós.

Adjectif [modifier le wikicode]

cas singulier
masculin féminin neutre
nominatif κλητικός κλητική κλητικό
génitif κλητικού κλητικής κλητικού
accusatif κλητικό κλητική κλητικό
vocatif κλητικέ κλητική κλητικό
cas pluriel
masculin féminin neutre
nominatif κλητικοί κλητικές κλητικά
génitif κλητικών κλητικών κλητικών
accusatif κλητικούς κλητικές κλητικά
vocatif κλητικοί κλητικές κλητικά

κλητικός, klitikós \Prononciation ?\

  1. D’appel.

Dérivés[modifier le wikicode]

Références[modifier le wikicode]

  • Λεξικό της κοινής νεοελληνικής, Fondation Manolis Triantafyllidis, 1998 (κλητικός)

Grec ancien[modifier le wikicode]

Étymologie[modifier le wikicode]

Mot dérivé de κλητός, klêtós (« appelé ») avec le suffixe -ικός, -ikós ; plus avant, de καλέω, kaléô (« appeler »).

Adjectif [modifier le wikicode]

cas singulier
masculin féminin neutre
nominatif κλητικός κλητική κλητικόν
vocatif κλητικέ κλητική κλητικόν
accusatif κλητικόν κλητικήν κλητικόν
génitif κλητικοῦ κλητικῆς κλητικοῦ
datif κλητικ κλητικ κλητικ
cas duel
masculin féminin neutre
nominatif κλητικώ κλητικά κλητικώ
vocatif κλητικώ κλητικά κλητικώ
accusatif κλητικώ κλητικά κλητικώ
génitif κλητικοῖν κλητικαῖν κλητικοῖν
datif κλητικοῖν κλητικαῖν κλητικοῖν
cas pluriel
masculin féminin neutre
nominatif κλητικοί κλητικαί κλητικά
vocatif κλητικοί κλητικαί κλητικά
accusatif κλητικούς κλητικάς κλητικά
génitif κλητικῶν κλητικῶν κλητικῶν
datif κλητικοῖς κλητικαῖς κλητικοῖς

κλητικός, klêtikos \Prononciation ?\

  1. D’appel.
    • κλητική πτῶσις, le vocatif.

Apparentés étymologiques[modifier le wikicode]

Dérivés dans d’autres langues[modifier le wikicode]

Références[modifier le wikicode]