μόνος
Apparence
Étymologie
[modifier le wikicode]- Du grec ancien μόνος, mónos.
Adjectif
[modifier le wikicode]μόνος (mónos) \ˈmo̞.nɔs\
- Seul.
- Έμεινε μόνος στη ζωή.
Étymologie
[modifier le wikicode]Adjectif
[modifier le wikicode]| cas | singulier | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|
| masculin | féminin | neutre | ||||
| nominatif | μόνος | μόνη | μόνον | |||
| vocatif | μόνε | μόνη | μόνον | |||
| accusatif | μόνον | μόνην | μόνον | |||
| génitif | μόνου | μόνης | μόνου | |||
| datif | μόνῳ | μόνῃ | μόνῳ | |||
| cas | duel | |||||
| masculin | féminin | neutre | ||||
| nominatif | μόνω | μόνα | μόνω | |||
| vocatif | μόνω | μόνα | μόνω | |||
| accusatif | μόνω | μόνα | μόνω | |||
| génitif | μόνοιν | μόναιν | μόνοιν | |||
| datif | μόνοιν | μόναιν | μόνοιν | |||
| cas | pluriel | |||||
| masculin | féminin | neutre | ||||
| nominatif | μόνοι | μόναι | μόνα | |||
| vocatif | μόνοι | μόναι | μόνα | |||
| accusatif | μόνους | μόνας | μόνα | |||
| génitif | μόνων | μόνων | μόνων | |||
| datif | μόνοις | μόναις | μόνοις | |||
μόνος, mónos *\ˈmo.nos\
Variantes
[modifier le wikicode]Dérivés
[modifier le wikicode]Dérivés dans d’autres langues
[modifier le wikicode]Références
[modifier le wikicode]- ↑ Julius Pokorny, Indogermanisches etymologisches Wörterbuch, 1959 → consulter cet ouvrage
- Anatole Bailly, Abrégé du dictionnaire grec-français, Hachette, 1901
- « μόνος », dans Henry Liddell, Robert Scott, An Intermediate Greek–English Lexicon, Harper & Brothers, New York, 1889 → consulter cet ouvrage