στόμα

Définition, traduction, prononciation, anagramme et synonyme sur le dictionnaire libre Wiktionnaire.
Aller à : navigation, rechercher

Grec[modifier]

Étymologie[modifier]

Du grec ancien στόμα.

Nom commun[modifier]

Cas Singulier Pluriel
Nominatif το  στόμα τα  στόματα
Génitif του  στόματος των  στομάτων
Accusatif το  στόμα τα  στόματα
Vocatif στόμα στόματα

στόμα (stóma) \Prononciation ?\ neutre

  1. Bouche.

Grec ancien[modifier]

Étymologie[modifier]

De l’indo-européen commun *stomen-, qui a également donné Stimme (« voix ») en allemand, staon (« palais de la bouche ») en breton.

Nom commun[modifier]

Cas Singulier Pluriel Duel
Nominatif τὸ στόμα τὰ στόματα τὼ στόματε
Vocatif στόμα στόματα στόματε
Accusatif τὸ στόμα τὰ στόματα τὼ στόματε
Génitif τοῦ στόματος τῶν στομάτων τοῖν στομάτοιν
Datif τῷ στόματι τοῖς στόμασι(ν) τοῖν στομάτοιν

στόμα, stóma \ˈsto.ma\ neutre

  1. (Anatomie) Bouche.
  2. (Armement) Pointe.
  3. (Géographie) Embouchure d’un fleuve.
  4. (Par extension) Orifice, ouverture, entrée (d’un port, d’un golfe).

Variantes[modifier]

Apparentés étymologiques[modifier]

Références[modifier]