мит
Apparence
Étymologie
[modifier le wikicode]- Du grec ancien μῦθος, muthos (« parole, discours, fable »).
Nom commun
[modifier le wikicode]| Singulier | Forme de base | мит |
|---|---|---|
| Forme articulée courte | мита | |
| Forme articulée longue | митът | |
| Pluriel | Forme de base | митове |
| Forme articulée | митовете | |
| Pluriel numéral | мита | |
мит \Prononciation ?\ masculin
Prononciation
[modifier le wikicode]- (Région à préciser) : écouter « мит [Prononciation ?] »
Anagrammes
[modifier le wikicode]Étymologie
[modifier le wikicode]- Étymologie manquante ou incomplète. Si vous la connaissez, vous pouvez l’ajouter en cliquant ici.
Nom commun
[modifier le wikicode]| Cas | Singulier | Pluriel |
|---|---|---|
| Nominatif | мит | миттӕ |
| Génitif | миты | митты |
| Datif | митӕн | миттӕн |
| Allatif | митмӕ | миттӕм |
| Ablatif | митӕй | миттӕй |
| Inessif | миты | митты |
| Adessif | митыл | миттыл |
| Équatif | митау | миттау |
| Comitatif | митимӕ | миттимӕ |
мит \Prononciation ?\
- (Météorologie) Neige.
Notes
[modifier le wikicode]Forme et orthographe du dialecte iron.
Variantes dialectales
[modifier le wikicode]- мет (digor)
Références
[modifier le wikicode]- V. I. Abaïev, Dictionnaire historico-étymologique de la langue ossète, Nauka, Moscou, 1958-1989 (réédition VIKOM 1996)
Forme de nom commun
[modifier le wikicode]мит (myt) \Prononciation ?\ neutre inanimé
- Génitif pluriel de ми́то.