Aller au contenu

Conjugaison:espagnol/adular

Définition, traduction, prononciation, anagramme et synonyme sur le dictionnaire libre Wiktionnaire.
Conjugaison en espagnol
adular
Verbe du 1er groupe,
conjugué comme {{es-conj-1}}

Conjugaison de adular, verbe espagnol du 1er groupe.

Modes impersonnels

Présent
(yo)   adulo \aˈðu.lo\
(tú/vos) 
ou (vos) 
 adulas
 adulás
\aˈðu.las\
\a.ðuˈlas\
(él/ella/Ud.)   adula \aˈðu.la\
(nosostros-as)   adulamos \a.ðuˈla.mos\
(vosostros-as/os)   aduláis \a.ðuˈlajs\
(ellos-as/Uds.)   adulan \aˈðu.lan\
Passé composé
(yo)   he adulado \e a.ðuˈla.ðo\
(tú/vos)   has adulado \as a.ðuˈla.ðo\
(él/ella/Ud.)   ha adulado \a a.ðuˈla.ðo\
(nosotros-as)   hemos adulado \ˈe.mos a.ðuˈla.ðo\
(vosotros-as/os)   habéis adulado \aˈβejs a.ðuˈla.ðo\
(ellos-as/Uds.)   han adulado \an a.ðuˈla.ðo\
Imparfait
(yo)   adulaba \a.ðuˈla.βa\
(tú/vos)   adulabas \a.ðuˈla.βas\
(él/ella/Ud.)   adulaba \a.ðuˈla.βa\
(nosostros-as)   adulábamos \a.ðuˈla.βa.mos\
(vosostros-as/os)   adulabais \a.ðuˈla.βajs\
(ellos-as/Uds.)   adulaban \a.ðuˈla.βan\
Plus-que-parfait
(yo)   había adulado \aˈβi.a a.ðuˈla.ðo\
(tú/vos)   habías adulado \aˈβi.as a.ðuˈla.ðo\
(él/ella/Ud.)   había adulado \aˈβi.a a.ðuˈla.ðo\
(nosotros-as)   habíamos adulado \aˈβi.a.mos a.ðuˈla.ðo\
(vosotros-as/os)   habíais adulado \aˈβi.ajs a.ðuˈla.ðo\
(ellos-as/Uds.)   habían adulado \aˈβi.an a.ðuˈla.ðo\
Passé simple
(yo)   adulé \a.ðuˈle\
(tú/vos)   adulaste \a.ðuˈlas.te\
(él/ella/Ud.)   aduló \a.ðuˈlo\
(nosostros-as)   adulamos \a.ðuˈla.mos\
(vosostros-as/os)   adulasteis \a.ðuˈlas.tejs\
(ellos-as/Uds.)   adularon \a.ðuˈla.ɾon\
Passé antérieur
(yo)   hube adulado \ˈu.βe a.ðuˈla.ðo\
(tú/vos)   hubiste adulado \uˈβi.ste a.ðuˈla.ðo\
(él/ella/Ud.)   hubo adulado \ˈu.βo a.ðuˈla.ðo\
(nosotros-as)   hubimos adulado \uˈβi.mos a.ðuˈla.ðo\
(vosotros-as/os)   hubisteis adulado \uˈβi.stejs a.ðuˈla.ðo\
(ellos-as/Uds.)   hubieron adulado \uˈβje.ɾon a.ðuˈla.ðo\
Futur simple
(yo)   adularé \a.ðu.laˈɾe\
(tú/vos)   adularás \a.ðu.laˈɾas\
(él/ella/Ud.)   adulará \a.ðu.laˈɾa\
(nosostros-as)   adularemos \a.ðu.laˈɾe.mos\
(vosostros-as/os)   adularéis \a.ðu.laˈɾejs\
(ellos-as/Uds.)   adularán \a.ðu.laˈɾan\
Futur antérieur
(yo)   habré adulado \aˈβɾe a.ðuˈla.ðo\
(tú/vos)   habrás adulado \aˈβɾas a.ðuˈla.ðo\
(él/ella/Ud.)   habrá adulado \aˈβɾa a.ðuˈla.ðo\
(nosotros-as)   habremos adulado \aˈβɾe.mos a.ðuˈla.ðo\
(vosotros-as/os)   habréis adulado \aˈβɾejs a.ðuˈla.ðo\
(ellos-as/Uds.)   habrán adulado \aˈβɾan a.ðuˈla.ðo\

Conditionnel

[modifier le wikicode]
Présent
(yo)   adularía \a.ðu.laˈɾi.a\
(tú/vos)   adularías \a.ðu.laˈɾi.as\
(él/ella/Ud.)   adularía \a.ðu.laˈɾi.a\
(nosostros-as)   adularíamos \a.ðu.laˈɾi.a.mos\
(vosostros-as/os)   adularíais \a.ðu.laˈɾi.ajs\
(ellos-as/Uds.)   adularían \a.ðu.laˈɾi.an\
Passé
(yo)   habría adulado \aˈβɾi.a a.ðuˈla.ðo\
(tú/vos)   habrías adulado \aˈβɾi.as a.ðuˈla.ðo\
(él/ella/Ud.)   habría adulado \aˈβɾi.a a.ðuˈla.ðo\
(nosotros-as)   habríamos adulado \aˈβɾi.a.mos a.ðuˈla.ðo\
(vosotros-as/os)   habríais adulado \aˈβɾi.ajs a.ðuˈla.ðo\
(ellos-as/Uds.)   habrían adulado \aˈβɾi.an a.ðuˈla.ðo\

De manière générale, l’accent diacritique tonique à l'imparfait ainsi qu’au futur du subjonctif ne se place qu’à la première personne du pluriel, sauf rares exceptions.

Présent
(yo)   adule \a.ˈðu.le\
(tú/vos) 
ou (vos) 
 adules
 adulés
\a.ˈðu.les\
\a.ðuˈles\
(él/ella/Ud.)   adule \a.ˈðu.le\
(nosostros-as)   adulemos \a.ðuˈle.mos\
(vosostros-as/os)   aduléis \a.ðuˈlejs\
(ellos-as/Uds.)   adulen \a.ˈðu.len\
Passé composé
(yo)   haya adulado \ˈa.ʝa a.ðuˈla.ðo\
(tú/vos)   hayas adulado \ˈa.ʝas a.ðuˈla.ðo\
(él/ella/Ud.)   haya adulado \ˈa.ʝa a.ðuˈla.ðo\
(nosotros-as)   hayamos adulado \aˈʝa.mos a.ðuˈla.ðo\
(vosotros-as/os)   hayáis adulado \aˈʝajs a.ðuˈla.ðo\
(ellos-as/Uds.)   hayan adulado \ˈa.ʝan a.ðuˈla.ðo\
Imparfait (en -ra)
(yo)   adulara \a.ðuˈla.ɾa\
(tú/vos)   adularas \a.ðuˈla.ɾas\
(él/ella/Ud.)   adulara \a.ðuˈla.ɾa\
(nosostros-as)   aduláramos \a.ðuˈla.ɾa.mos\
(vosostros-as/os)   adularais \a.ðuˈla.ɾajs\
(ellos-as/Uds.)   adularan \a.ðuˈla.ɾan\
Plus-que-parfait (en -era)
(yo)   hubiera adulado \uˈβje.ɾa a.ðuˈla.ðo\
(tú/vos)   hubieras adulado \uˈβje.ɾas a.ðuˈla.ðo\
(él/ella/Ud.)   hubiera adulado \uˈβje.ɾa a.ðuˈla.ðo\
(nosotros-as)   hubiéramos adulado \uˈβje.ɾa.mos a.ðuˈla.ðo\
(vosotros-as/os)   hubierais adulado \uˈβje.ɾajs a.ðuˈla.ðo\
(ellos-as/Uds.)   hubieran adulado \uˈβje.ɾan a.ðuˈla.ðo\
Imparfait (en -se)
(yo)   adulase \a.ðuˈla.se\
(tú/vos)   adulases \a.ðuˈla.ses\
(él/ella/Ud.)   adulase \a.ðuˈla.se\
(nosostros-as)   adulásemos \a.ðuˈla.se.mos\
(vosostros-as/os)   adulaseis \a.ðuˈla.sejs\
(ellos-as/Uds.)   adulasen \a.ðuˈla.sen\
Plus-que-parfait (en -ese)
(yo)   hubiese adulado \uˈβje.se a.ðuˈla.ðo\
(tú/vos)   hubieses adulado \uˈβje.ses a.ðuˈla.ðo\
(él/ella/Ud.)   hubiese adulado \uˈβje.se a.ðuˈla.ðo\
(nosotros-as)   hubiésemos adulado \uˈβje.se.mos a.ðuˈla.ðo\
(vosotros-as/os)   hubieseis adulado \uˈβje.sejs a.ðuˈla.ðo\
(ellos-as/Uds.)   hubiesen adulado \uˈβje.sen a.ðuˈla.ðo\
Futur
(yo)   adulare \a.ðuˈla.ɾe\
(tú/vos)   adulares \a.ðuˈla.ɾes\
(él/ella/Ud.)   adulare \a.ðuˈla.ɾe\
(nosostros-as)   aduláremos \a.ðuˈla.ɾe.mos\
(vosostros-as/os)   adulareis \a.ðuˈla.ɾejs\
(ellos-as/Uds.)   adularen \a.ðuˈla.ɾen\
Futur antérieur
(yo)   hubiere adulado \uˈβje.ɾe a.ðuˈla.ðo\
(tú/vos)   hubieres adulado \uˈβje.ɾes a.ðuˈla.ðo\
(él/ella/Ud.)   hubiere adulado \uˈβje.ɾe a.ðuˈla.ðo\
(nosotros-as)   hubiéremos adulado \uˈβje.ɾe.mos a.ðuˈla.ðo\
(vosotros-as/os)   hubiereis adulado \uˈβje.ɾejs a.ðuˈla.ðo\
(ellos-as/Uds.)   hubieren adulado \uˈβje.ɾen a.ðuˈla.ðo\
  • La forme négative de l’impératif se construit avec le présent du subjonctif à la deuxième personne du singulier.
  • La forme affirmative de l’impératif est défective à la première personne du singulier, mais on peut y substituer le présent du subjonctif.
Présent (forme affirmative)
(yo)    [–]
(tú) 
ou (vos) 
 adula
 adulá
\aˈðu.la\
\a.ðuˈla\
(usted)   adule \aˈðu.le\
(nosostros-as)   adulemos \a.ðuˈle.mos\
(vosostros-as)   adulad \a.ðuˈlað\
(ustedes)   adulen \aˈðu.len\