Aller au contenu

Conjugaison:espagnol/entonar

Définition, traduction, prononciation, anagramme et synonyme sur le dictionnaire libre Wiktionnaire.
Conjugaison en espagnol
entonar
Verbe du 1er groupe,
conjugué comme {{es-conj-1}}

Conjugaison de entonar, verbe espagnol du 1er groupe.


Modes impersonnels

Présent
(yo)   entono \enˈto.no\
(tú/vos) 
ou (vos) 
 entonas
 entonás
\enˈto.nas\
\en.toˈnas\
(él/ella/Ud.)   entona \enˈto.na\
(nosostros-as)   entonamos \en.toˈna.mos\
(vosostros-as/os)   entonáis \en.toˈnajs\
(ellos-as/Uds.)   entonan \enˈto.nan\
Passé composé
(yo)   he entonado \e en.toˈna.ðo\
(tú/vos)   has entonado \as en.toˈna.ðo\
(él/ella/Ud.)   ha entonado \a en.toˈna.ðo\
(nosotros-as)   hemos entonado \ˈe.mos en.toˈna.ðo\
(vosotros-as/os)   habéis entonado \aˈβejs en.toˈna.ðo\
(ellos-as/Uds.)   han entonado \an en.toˈna.ðo\
Imparfait
(yo)   entonaba \en.toˈna.βa\
(tú/vos)   entonabas \en.toˈna.βas\
(él/ella/Ud.)   entonaba \en.toˈna.βa\
(nosostros-as)   entonábamos \en.toˈna.βa.mos\
(vosostros-as/os)   entonabais \en.toˈna.βajs\
(ellos-as/Uds.)   entonaban \en.toˈna.βan\
Plus-que-parfait
(yo)   había entonado \aˈβi.a en.toˈna.ðo\
(tú/vos)   habías entonado \aˈβi.as en.toˈna.ðo\
(él/ella/Ud.)   había entonado \aˈβi.a en.toˈna.ðo\
(nosotros-as)   habíamos entonado \aˈβi.a.mos en.toˈna.ðo\
(vosotros-as/os)   habíais entonado \aˈβi.ajs en.toˈna.ðo\
(ellos-as/Uds.)   habían entonado \aˈβi.an en.toˈna.ðo\
Passé simple
(yo)   entoné \en.toˈne\
(tú/vos)   entonaste \en.toˈnas.te\
(él/ella/Ud.)   entonó \en.toˈno\
(nosostros-as)   entonamos \en.toˈna.mos\
(vosostros-as/os)   entonasteis \en.toˈnas.tejs\
(ellos-as/Uds.)   entonaron \en.toˈna.ɾon\
Passé antérieur
(yo)   hube entonado \ˈu.βe en.toˈna.ðo\
(tú/vos)   hubiste entonado \uˈβi.ste en.toˈna.ðo\
(él/ella/Ud.)   hubo entonado \ˈu.βo en.toˈna.ðo\
(nosotros-as)   hubimos entonado \uˈβi.mos en.toˈna.ðo\
(vosotros-as/os)   hubisteis entonado \uˈβi.stejs en.toˈna.ðo\
(ellos-as/Uds.)   hubieron entonado \uˈβje.ɾon en.toˈna.ðo\
Futur simple
(yo)   entonaré \en.to.naˈɾe\
(tú/vos)   entonarás \en.to.naˈɾas\
(él/ella/Ud.)   entonará \en.to.naˈɾa\
(nosostros-as)   entonaremos \en.to.naˈɾe.mos\
(vosostros-as/os)   entonaréis \en.to.naˈɾejs\
(ellos-as/Uds.)   entonarán \en.to.naˈɾan\
Futur antérieur
(yo)   habré entonado \aˈβɾe en.toˈna.ðo\
(tú/vos)   habrás entonado \aˈβɾas en.toˈna.ðo\
(él/ella/Ud.)   habrá entonado \aˈβɾa en.toˈna.ðo\
(nosotros-as)   habremos entonado \aˈβɾe.mos en.toˈna.ðo\
(vosotros-as/os)   habréis entonado \aˈβɾejs en.toˈna.ðo\
(ellos-as/Uds.)   habrán entonado \aˈβɾan en.toˈna.ðo\

Conditionnel

[modifier le wikicode]
Présent
(yo)   entonaría \en.to.naˈɾi.a\
(tú/vos)   entonarías \en.to.naˈɾi.as\
(él/ella/Ud.)   entonaría \en.to.naˈɾi.a\
(nosostros-as)   entonaríamos \en.to.naˈɾi.a.mos\
(vosostros-as/os)   entonaríais \en.to.naˈɾi.ajs\
(ellos-as/Uds.)   entonarían \en.to.naˈɾi.an\
Passé
(yo)   habría entonado \aˈβɾi.a en.toˈna.ðo\
(tú/vos)   habrías entonado \aˈβɾi.as en.toˈna.ðo\
(él/ella/Ud.)   habría entonado \aˈβɾi.a en.toˈna.ðo\
(nosotros-as)   habríamos entonado \aˈβɾi.a.mos en.toˈna.ðo\
(vosotros-as/os)   habríais entonado \aˈβɾi.ajs en.toˈna.ðo\
(ellos-as/Uds.)   habrían entonado \aˈβɾi.an en.toˈna.ðo\

De manière générale, l’accent diacritique tonique à l'imparfait ainsi qu’au futur du subjonctif ne se place qu’à la première personne du pluriel, sauf rares exceptions.

Présent
(yo)   entone \en.ˈto.ne\
(tú/vos) 
ou (vos) 
 entones
 entonés
\en.ˈto.nes\
\en.toˈnes\
(él/ella/Ud.)   entone \en.ˈto.ne\
(nosostros-as)   entonemos \en.toˈne.mos\
(vosostros-as/os)   entonéis \en.toˈnejs\
(ellos-as/Uds.)   entonen \en.ˈto.nen\
Passé composé
(yo)   haya entonado \ˈa.ʝa en.toˈna.ðo\
(tú/vos)   hayas entonado \ˈa.ʝas en.toˈna.ðo\
(él/ella/Ud.)   haya entonado \ˈa.ʝa en.toˈna.ðo\
(nosotros-as)   hayamos entonado \aˈʝa.mos en.toˈna.ðo\
(vosotros-as/os)   hayáis entonado \aˈʝajs en.toˈna.ðo\
(ellos-as/Uds.)   hayan entonado \ˈa.ʝan en.toˈna.ðo\
Imparfait (en -ra)
(yo)   entonara \en.toˈna.ɾa\
(tú/vos)   entonaras \en.toˈna.ɾas\
(él/ella/Ud.)   entonara \en.toˈna.ɾa\
(nosostros-as)   entonáramos \en.toˈna.ɾa.mos\
(vosostros-as/os)   entonarais \en.toˈna.ɾajs\
(ellos-as/Uds.)   entonaran \en.toˈna.ɾan\
Plus-que-parfait (en -era)
(yo)   hubiera entonado \uˈβje.ɾa en.toˈna.ðo\
(tú/vos)   hubieras entonado \uˈβje.ɾas en.toˈna.ðo\
(él/ella/Ud.)   hubiera entonado \uˈβje.ɾa en.toˈna.ðo\
(nosotros-as)   hubiéramos entonado \uˈβje.ɾa.mos en.toˈna.ðo\
(vosotros-as/os)   hubierais entonado \uˈβje.ɾajs en.toˈna.ðo\
(ellos-as/Uds.)   hubieran entonado \uˈβje.ɾan en.toˈna.ðo\
Imparfait (en -se)
(yo)   entonase \en.toˈna.se\
(tú/vos)   entonases \en.toˈna.ses\
(él/ella/Ud.)   entonase \en.toˈna.se\
(nosostros-as)   entonásemos \en.toˈna.se.mos\
(vosostros-as/os)   entonaseis \en.toˈna.sejs\
(ellos-as/Uds.)   entonasen \en.toˈna.sen\
Plus-que-parfait (en -ese)
(yo)   hubiese entonado \uˈβje.se en.toˈna.ðo\
(tú/vos)   hubieses entonado \uˈβje.ses en.toˈna.ðo\
(él/ella/Ud.)   hubiese entonado \uˈβje.se en.toˈna.ðo\
(nosotros-as)   hubiésemos entonado \uˈβje.se.mos en.toˈna.ðo\
(vosotros-as/os)   hubieseis entonado \uˈβje.sejs en.toˈna.ðo\
(ellos-as/Uds.)   hubiesen entonado \uˈβje.sen en.toˈna.ðo\
Futur
(yo)   entonare \en.toˈna.ɾe\
(tú/vos)   entonares \en.toˈna.ɾes\
(él/ella/Ud.)   entonare \en.toˈna.ɾe\
(nosostros-as)   entonáremos \en.toˈna.ɾe.mos\
(vosostros-as/os)   entonareis \en.toˈna.ɾejs\
(ellos-as/Uds.)   entonaren \en.toˈna.ɾen\
Futur antérieur
(yo)   hubiere entonado \uˈβje.ɾe en.toˈna.ðo\
(tú/vos)   hubieres entonado \uˈβje.ɾes en.toˈna.ðo\
(él/ella/Ud.)   hubiere entonado \uˈβje.ɾe en.toˈna.ðo\
(nosotros-as)   hubiéremos entonado \uˈβje.ɾe.mos en.toˈna.ðo\
(vosotros-as/os)   hubiereis entonado \uˈβje.ɾejs en.toˈna.ðo\
(ellos-as/Uds.)   hubieren entonado \uˈβje.ɾen en.toˈna.ðo\
  • La forme négative de l’impératif se construit avec le présent du subjonctif à la deuxième personne du singulier.
  • La forme affirmative de l’impératif est défective à la première personne du singulier, mais on peut y substituer le présent du subjonctif.
Présent (forme affirmative)
(yo)    [–]
(tú) 
ou (vos) 
 entona
 entoná
\enˈto.na\
\en.toˈna\
(usted)   entone \enˈto.ne\
(nosostros-as)   entonemos \en.toˈne.mos\
(vosostros-as)   entonad \en.toˈnað\
(ustedes)   entonen \enˈto.nen\