Aller au contenu

Conjugaison:espagnol/estancar

Définition, traduction, prononciation, anagramme et synonyme sur le dictionnaire libre Wiktionnaire.
Conjugaison en espagnol
estancar
Verbe du 1er groupe,
conjugué comme {{es-conj-1}}

Conjugaison de estancar, verbe espagnol du 1er groupe.

Modes impersonnels

Présent
(yo)   estanco \esˈtaŋ.ko\
(tú/vos) 
ou (vos) 
 estancas
 estancás
\esˈtaŋ.kas\
\es.taŋˈkas\
(él/ella/Ud.)   estanca \esˈtaŋ.ka\
(nosostros-as)   estancamos \es.taŋˈka.mos\
(vosostros-as/os)   estancáis \es.taŋˈkajs\
(ellos-as/Uds.)   estancan \esˈtaŋ.kan\
Passé composé
(yo)   he estancado \e es.taŋˈka.ðo\
(tú/vos)   has estancado \as es.taŋˈka.ðo\
(él/ella/Ud.)   ha estancado \a es.taŋˈka.ðo\
(nosotros-as)   hemos estancado \ˈe.mos es.taŋˈka.ðo\
(vosotros-as/os)   habéis estancado \aˈβejs es.taŋˈka.ðo\
(ellos-as/Uds.)   han estancado \an es.taŋˈka.ðo\
Imparfait
(yo)   estancaba \es.taŋˈka.βa\
(tú/vos)   estancabas \es.taŋˈka.βas\
(él/ella/Ud.)   estancaba \es.taŋˈka.βa\
(nosostros-as)   estancábamos \es.taŋˈka.βa.mos\
(vosostros-as/os)   estancabais \es.taŋˈka.βajs\
(ellos-as/Uds.)   estancaban \es.taŋˈka.βan\
Plus-que-parfait
(yo)   había estancado \aˈβi.a es.taŋˈka.ðo\
(tú/vos)   habías estancado \aˈβi.as es.taŋˈka.ðo\
(él/ella/Ud.)   había estancado \aˈβi.a es.taŋˈka.ðo\
(nosotros-as)   habíamos estancado \aˈβi.a.mos es.taŋˈka.ðo\
(vosotros-as/os)   habíais estancado \aˈβi.ajs es.taŋˈka.ðo\
(ellos-as/Uds.)   habían estancado \aˈβi.an es.taŋˈka.ðo\
Passé simple
(yo)   estancé \es.taŋˈke\
(tú/vos)   estancaste \es.taŋˈkas.te\
(él/ella/Ud.)   estancó \es.taŋˈko\
(nosostros-as)   estancamos \es.taŋˈka.mos\
(vosostros-as/os)   estancasteis \es.taŋˈkas.tejs\
(ellos-as/Uds.)   estancaron \es.taŋˈka.ɾon\
Passé antérieur
(yo)   hube estancado \ˈu.βe es.taŋˈka.ðo\
(tú/vos)   hubiste estancado \uˈβi.ste es.taŋˈka.ðo\
(él/ella/Ud.)   hubo estancado \ˈu.βo es.taŋˈka.ðo\
(nosotros-as)   hubimos estancado \uˈβi.mos es.taŋˈka.ðo\
(vosotros-as/os)   hubisteis estancado \uˈβi.stejs es.taŋˈka.ðo\
(ellos-as/Uds.)   hubieron estancado \uˈβje.ɾon es.taŋˈka.ðo\
Futur simple
(yo)   estancaré \es.taŋ.kaˈɾe\
(tú/vos)   estancarás \es.taŋ.kaˈɾas\
(él/ella/Ud.)   estancará \es.taŋ.kaˈɾa\
(nosostros-as)   estancaremos \es.taŋ.kaˈɾe.mos\
(vosostros-as/os)   estancaréis \es.taŋ.kaˈɾejs\
(ellos-as/Uds.)   estancarán \es.taŋ.kaˈɾan\
Futur antérieur
(yo)   habré estancado \aˈβɾe es.taŋˈka.ðo\
(tú/vos)   habrás estancado \aˈβɾas es.taŋˈka.ðo\
(él/ella/Ud.)   habrá estancado \aˈβɾa es.taŋˈka.ðo\
(nosotros-as)   habremos estancado \aˈβɾe.mos es.taŋˈka.ðo\
(vosotros-as/os)   habréis estancado \aˈβɾejs es.taŋˈka.ðo\
(ellos-as/Uds.)   habrán estancado \aˈβɾan es.taŋˈka.ðo\

Conditionnel

[modifier le wikicode]
Présent
(yo)   estancaría \es.taŋ.kaˈɾi.a\
(tú/vos)   estancarías \es.taŋ.kaˈɾi.as\
(él/ella/Ud.)   estancaría \es.taŋ.kaˈɾi.a\
(nosostros-as)   estancaríamos \es.taŋ.kaˈɾi.a.mos\
(vosostros-as/os)   estancaríais \es.taŋ.kaˈɾi.ajs\
(ellos-as/Uds.)   estancarían \es.taŋ.kaˈɾi.an\
Passé
(yo)   habría estancado \aˈβɾi.a es.taŋˈka.ðo\
(tú/vos)   habrías estancado \aˈβɾi.as es.taŋˈka.ðo\
(él/ella/Ud.)   habría estancado \aˈβɾi.a es.taŋˈka.ðo\
(nosotros-as)   habríamos estancado \aˈβɾi.a.mos es.taŋˈka.ðo\
(vosotros-as/os)   habríais estancado \aˈβɾi.ajs es.taŋˈka.ðo\
(ellos-as/Uds.)   habrían estancado \aˈβɾi.an es.taŋˈka.ðo\

De manière générale, l’accent diacritique tonique à l'imparfait ainsi qu’au futur du subjonctif ne se place qu’à la première personne du pluriel, sauf rares exceptions.

Présent
(yo)   estance \es.ˈtaŋ.ke\
(tú/vos) 
ou (vos) 
 estances
 estancés
\es.ˈtaŋ.kes\
\es.taŋˈkes\
(él/ella/Ud.)   estance \es.ˈtaŋ.ke\
(nosostros-as)   estancemos \es.taŋˈke.mos\
(vosostros-as/os)   estancéis \es.taŋˈkejs\
(ellos-as/Uds.)   estancen \es.ˈtaŋ.ken\
Passé composé
(yo)   haya estancado \ˈa.ʝa es.taŋˈka.ðo\
(tú/vos)   hayas estancado \ˈa.ʝas es.taŋˈka.ðo\
(él/ella/Ud.)   haya estancado \ˈa.ʝa es.taŋˈka.ðo\
(nosotros-as)   hayamos estancado \aˈʝa.mos es.taŋˈka.ðo\
(vosotros-as/os)   hayáis estancado \aˈʝajs es.taŋˈka.ðo\
(ellos-as/Uds.)   hayan estancado \ˈa.ʝan es.taŋˈka.ðo\
Imparfait (en -ra)
(yo)   estancara \es.taŋˈka.ɾa\
(tú/vos)   estancaras \es.taŋˈka.ɾas\
(él/ella/Ud.)   estancara \es.taŋˈka.ɾa\
(nosostros-as)   estancáramos \es.taŋˈka.ɾa.mos\
(vosostros-as/os)   estancarais \es.taŋˈka.ɾajs\
(ellos-as/Uds.)   estancaran \es.taŋˈka.ɾan\
Plus-que-parfait (en -era)
(yo)   hubiera estancado \uˈβje.ɾa es.taŋˈka.ðo\
(tú/vos)   hubieras estancado \uˈβje.ɾas es.taŋˈka.ðo\
(él/ella/Ud.)   hubiera estancado \uˈβje.ɾa es.taŋˈka.ðo\
(nosotros-as)   hubiéramos estancado \uˈβje.ɾa.mos es.taŋˈka.ðo\
(vosotros-as/os)   hubierais estancado \uˈβje.ɾajs es.taŋˈka.ðo\
(ellos-as/Uds.)   hubieran estancado \uˈβje.ɾan es.taŋˈka.ðo\
Imparfait (en -se)
(yo)   estancase \es.taŋˈka.se\
(tú/vos)   estancases \es.taŋˈka.ses\
(él/ella/Ud.)   estancase \es.taŋˈka.se\
(nosostros-as)   estancásemos \es.taŋˈka.se.mos\
(vosostros-as/os)   estancaseis \es.taŋˈka.sejs\
(ellos-as/Uds.)   estancasen \es.taŋˈka.sen\
Plus-que-parfait (en -ese)
(yo)   hubiese estancado \uˈβje.se es.taŋˈka.ðo\
(tú/vos)   hubieses estancado \uˈβje.ses es.taŋˈka.ðo\
(él/ella/Ud.)   hubiese estancado \uˈβje.se es.taŋˈka.ðo\
(nosotros-as)   hubiésemos estancado \uˈβje.se.mos es.taŋˈka.ðo\
(vosotros-as/os)   hubieseis estancado \uˈβje.sejs es.taŋˈka.ðo\
(ellos-as/Uds.)   hubiesen estancado \uˈβje.sen es.taŋˈka.ðo\
Futur
(yo)   estancare \es.taŋˈka.ɾe\
(tú/vos)   estancares \es.taŋˈka.ɾes\
(él/ella/Ud.)   estancare \es.taŋˈka.ɾe\
(nosostros-as)   estancáremos \es.taŋˈka.ɾe.mos\
(vosostros-as/os)   estancareis \es.taŋˈka.ɾejs\
(ellos-as/Uds.)   estancaren \es.taŋˈka.ɾen\
Futur antérieur
(yo)   hubiere estancado \uˈβje.ɾe es.taŋˈka.ðo\
(tú/vos)   hubieres estancado \uˈβje.ɾes es.taŋˈka.ðo\
(él/ella/Ud.)   hubiere estancado \uˈβje.ɾe es.taŋˈka.ðo\
(nosotros-as)   hubiéremos estancado \uˈβje.ɾe.mos es.taŋˈka.ðo\
(vosotros-as/os)   hubiereis estancado \uˈβje.ɾejs es.taŋˈka.ðo\
(ellos-as/Uds.)   hubieren estancado \uˈβje.ɾen es.taŋˈka.ðo\
  • La forme négative de l’impératif se construit avec le présent du subjonctif à la deuxième personne du singulier.
  • La forme affirmative de l’impératif est défective à la première personne du singulier, mais on peut y substituer le présent du subjonctif.
Présent (forme affirmative)
(yo)    [–]
(tú) 
ou (vos) 
 estanca
 estancá
\esˈtaŋ.ka\
\es.taŋˈka\
(usted)   estance \esˈtaŋ.ke\
(nosostros-as)   estancemos \es.taŋˈke.mos\
(vosostros-as)   estancad \es.taŋˈkað\
(ustedes)   estancen \esˈtaŋ.ken\