Aller au contenu

Conjugaison:espagnol/informar

Définition, traduction, prononciation, anagramme et synonyme sur le dictionnaire libre Wiktionnaire.
Conjugaison en espagnol
informar
Verbe du 1er groupe,
conjugué comme {{es-conj-1}}

Conjugaison de informar, verbe espagnol du 1er groupe.

Modes impersonnels

[modifier le wikicode]
Présent
(yo)   informo \inˈfoɾ.mo\
(tú/vos) 
ou (vos) 
 informas
 informás
\inˈfoɾ.mas\
\in.foɾˈmas\
(él/ella/Ud.)   informa \inˈfoɾ.ma\
(nosostros-as)   informamos \in.foɾˈma.mos\
(vosostros-as/os)   informáis \in.foɾˈmajs\
(ellos-as/Uds.)   informan \inˈfoɾ.man\
Passé composé
(yo)   he informado \e in.foɾˈma.ðo\
(tú/vos)   has informado \as in.foɾˈma.ðo\
(él/ella/Ud.)   ha informado \a in.foɾˈma.ðo\
(nosotros-as)   hemos informado \ˈe.mos in.foɾˈma.ðo\
(vosotros-as/os)   habéis informado \aˈβejs in.foɾˈma.ðo\
(ellos-as/Uds.)   han informado \an in.foɾˈma.ðo\
Imparfait
(yo)   informaba \in.foɾˈma.βa\
(tú/vos)   informabas \in.foɾˈma.βas\
(él/ella/Ud.)   informaba \in.foɾˈma.βa\
(nosostros-as)   informábamos \in.foɾˈma.βa.mos\
(vosostros-as/os)   informabais \in.foɾˈma.βajs\
(ellos-as/Uds.)   informaban \in.foɾˈma.βan\
Plus-que-parfait
(yo)   había informado \aˈβi.a in.foɾˈma.ðo\
(tú/vos)   habías informado \aˈβi.as in.foɾˈma.ðo\
(él/ella/Ud.)   había informado \aˈβi.a in.foɾˈma.ðo\
(nosotros-as)   habíamos informado \aˈβi.a.mos in.foɾˈma.ðo\
(vosotros-as/os)   habíais informado \aˈβi.ajs in.foɾˈma.ðo\
(ellos-as/Uds.)   habían informado \aˈβi.an in.foɾˈma.ðo\
Passé simple
(yo)   informé \in.foɾˈme\
(tú/vos)   informaste \in.foɾˈmas.te\
(él/ella/Ud.)   informó \in.foɾˈmo\
(nosostros-as)   informamos \in.foɾˈma.mos\
(vosostros-as/os)   informasteis \in.foɾˈmas.tejs\
(ellos-as/Uds.)   informaron \in.foɾˈma.ɾon\
Passé antérieur
(yo)   hube informado \ˈu.βe in.foɾˈma.ðo\
(tú/vos)   hubiste informado \uˈβi.ste in.foɾˈma.ðo\
(él/ella/Ud.)   hubo informado \ˈu.βo in.foɾˈma.ðo\
(nosotros-as)   hubimos informado \uˈβi.mos in.foɾˈma.ðo\
(vosotros-as/os)   hubisteis informado \uˈβi.stejs in.foɾˈma.ðo\
(ellos-as/Uds.)   hubieron informado \uˈβje.ɾon in.foɾˈma.ðo\
Futur simple
(yo)   informaré \in.foɾ.maˈɾe\
(tú/vos)   informarás \in.foɾ.maˈɾas\
(él/ella/Ud.)   informará \in.foɾ.maˈɾa\
(nosostros-as)   informaremos \in.foɾ.maˈɾe.mos\
(vosostros-as/os)   informaréis \in.foɾ.maˈɾejs\
(ellos-as/Uds.)   informarán \in.foɾ.maˈɾan\
Futur antérieur
(yo)   habré informado \aˈβɾe in.foɾˈma.ðo\
(tú/vos)   habrás informado \aˈβɾas in.foɾˈma.ðo\
(él/ella/Ud.)   habrá informado \aˈβɾa in.foɾˈma.ðo\
(nosotros-as)   habremos informado \aˈβɾe.mos in.foɾˈma.ðo\
(vosotros-as/os)   habréis informado \aˈβɾejs in.foɾˈma.ðo\
(ellos-as/Uds.)   habrán informado \aˈβɾan in.foɾˈma.ðo\

Conditionnel

[modifier le wikicode]
Présent
(yo)   informaría \in.foɾ.maˈɾi.a\
(tú/vos)   informarías \in.foɾ.maˈɾi.as\
(él/ella/Ud.)   informaría \in.foɾ.maˈɾi.a\
(nosostros-as)   informaríamos \in.foɾ.maˈɾi.a.mos\
(vosostros-as/os)   informaríais \in.foɾ.maˈɾi.ajs\
(ellos-as/Uds.)   informarían \in.foɾ.maˈɾi.an\
Passé
(yo)   habría informado \aˈβɾi.a in.foɾˈma.ðo\
(tú/vos)   habrías informado \aˈβɾi.as in.foɾˈma.ðo\
(él/ella/Ud.)   habría informado \aˈβɾi.a in.foɾˈma.ðo\
(nosotros-as)   habríamos informado \aˈβɾi.a.mos in.foɾˈma.ðo\
(vosotros-as/os)   habríais informado \aˈβɾi.ajs in.foɾˈma.ðo\
(ellos-as/Uds.)   habrían informado \aˈβɾi.an in.foɾˈma.ðo\

De manière générale, l’accent diacritique tonique à l'imparfait ainsi qu’au futur du subjonctif ne se place qu’à la première personne du pluriel, sauf rares exceptions.

Présent
(yo)   informe \in.ˈfoɾ.me\
(tú/vos) 
ou (vos) 
 informes
 informés
\in.ˈfoɾ.mes\
\in.foɾˈmes\
(él/ella/Ud.)   informe \in.ˈfoɾ.me\
(nosostros-as)   informemos \in.foɾˈme.mos\
(vosostros-as/os)   informéis \in.foɾˈmejs\
(ellos-as/Uds.)   informen \in.ˈfoɾ.men\
Passé composé
(yo)   haya informado \ˈa.ʝa in.foɾˈma.ðo\
(tú/vos)   hayas informado \ˈa.ʝas in.foɾˈma.ðo\
(él/ella/Ud.)   haya informado \ˈa.ʝa in.foɾˈma.ðo\
(nosotros-as)   hayamos informado \aˈʝa.mos in.foɾˈma.ðo\
(vosotros-as/os)   hayáis informado \aˈʝajs in.foɾˈma.ðo\
(ellos-as/Uds.)   hayan informado \ˈa.ʝan in.foɾˈma.ðo\
Imparfait (en -ra)
(yo)   informara \in.foɾˈma.ɾa\
(tú/vos)   informaras \in.foɾˈma.ɾas\
(él/ella/Ud.)   informara \in.foɾˈma.ɾa\
(nosostros-as)   informáramos \in.foɾˈma.ɾa.mos\
(vosostros-as/os)   informarais \in.foɾˈma.ɾajs\
(ellos-as/Uds.)   informaran \in.foɾˈma.ɾan\
Plus-que-parfait (en -era)
(yo)   hubiera informado \uˈβje.ɾa in.foɾˈma.ðo\
(tú/vos)   hubieras informado \uˈβje.ɾas in.foɾˈma.ðo\
(él/ella/Ud.)   hubiera informado \uˈβje.ɾa in.foɾˈma.ðo\
(nosotros-as)   hubiéramos informado \uˈβje.ɾa.mos in.foɾˈma.ðo\
(vosotros-as/os)   hubierais informado \uˈβje.ɾajs in.foɾˈma.ðo\
(ellos-as/Uds.)   hubieran informado \uˈβje.ɾan in.foɾˈma.ðo\
Imparfait (en -se)
(yo)   informase \in.foɾˈma.se\
(tú/vos)   informases \in.foɾˈma.ses\
(él/ella/Ud.)   informase \in.foɾˈma.se\
(nosostros-as)   informásemos \in.foɾˈma.se.mos\
(vosostros-as/os)   informaseis \in.foɾˈma.sejs\
(ellos-as/Uds.)   informasen \in.foɾˈma.sen\
Plus-que-parfait (en -ese)
(yo)   hubiese informado \uˈβje.se in.foɾˈma.ðo\
(tú/vos)   hubieses informado \uˈβje.ses in.foɾˈma.ðo\
(él/ella/Ud.)   hubiese informado \uˈβje.se in.foɾˈma.ðo\
(nosotros-as)   hubiésemos informado \uˈβje.se.mos in.foɾˈma.ðo\
(vosotros-as/os)   hubieseis informado \uˈβje.sejs in.foɾˈma.ðo\
(ellos-as/Uds.)   hubiesen informado \uˈβje.sen in.foɾˈma.ðo\
Futur
(yo)   informare \in.foɾˈma.ɾe\
(tú/vos)   informares \in.foɾˈma.ɾes\
(él/ella/Ud.)   informare \in.foɾˈma.ɾe\
(nosostros-as)   informáremos \in.foɾˈma.ɾe.mos\
(vosostros-as/os)   informareis \in.foɾˈma.ɾejs\
(ellos-as/Uds.)   informaren \in.foɾˈma.ɾen\
Futur antérieur
(yo)   hubiere informado \uˈβje.ɾe in.foɾˈma.ðo\
(tú/vos)   hubieres informado \uˈβje.ɾes in.foɾˈma.ðo\
(él/ella/Ud.)   hubiere informado \uˈβje.ɾe in.foɾˈma.ðo\
(nosotros-as)   hubiéremos informado \uˈβje.ɾe.mos in.foɾˈma.ðo\
(vosotros-as/os)   hubiereis informado \uˈβje.ɾejs in.foɾˈma.ðo\
(ellos-as/Uds.)   hubieren informado \uˈβje.ɾen in.foɾˈma.ðo\
  • La forme négative de l’impératif se construit avec le présent du subjonctif à la deuxième personne du singulier.
  • La forme affirmative de l’impératif est défective à la première personne du singulier, mais on peut y substituer le présent du subjonctif.
Présent (forme affirmative)
(yo)    [–]
(tú) 
ou (vos) 
 informa
 informá
\inˈfoɾ.ma\
\in.foɾˈma\
(usted)   informe \inˈfoɾ.me\
(nosostros-as)   informemos \in.foɾˈme.mos\
(vosostros-as)   informad \in.foɾˈmað\
(ustedes)   informen \inˈfoɾ.men\