Conjugaison:espagnol/jurar

Conjugaison en espagnol
jurar
Verbe du 1er groupe, conjugué comme {{es-conj-1}}

Conjugaison de jurar, verbe espagnol du 1^er groupe.

Modes impersonnels

Mode	Formes simples		Formes composées
Infinitif	jurar	\xuˈɾaɾ\	haber	jurado	\aˈβeɾ xuˈɾa.ðo\
Gérondif	jurando	\xuˈɾan.do\	habiendo	jurado	\aˈβjen.do xuˈɾa.ðo\
Participe passé	jurado	\xuˈɾa.ðo\

Indicatif

Présent (yo)   juro \ˈxu.ɾo\ (tú/vos)  ou (vos)   juras  jurás \ˈxu.ɾas\ \xuˈɾas\ (él/ella/Ud.)   jura \ˈxu.ɾa\ (nosostros-as)   juramos \xuˈɾa.mos\ (vosostros-as/os)   juráis \xuˈɾajs\ (ellos-as/Uds.)   juran \ˈxu.ɾan\	Passé composé (yo)   he jurado \e xuˈɾa.ðo\ (tú/vos)   has jurado \as xuˈɾa.ðo\ (él/ella/Ud.)   ha jurado \a xuˈɾa.ðo\ (nosotros-as)   hemos jurado \ˈe.mos xuˈɾa.ðo\ (vosotros-as/os)   habéis jurado \aˈβejs xuˈɾa.ðo\ (ellos-as/Uds.)   han jurado \an xuˈɾa.ðo\
Imparfait (yo)   juraba \xuˈɾa.βa\ (tú/vos)   jurabas \xuˈɾa.βas\ (él/ella/Ud.)   juraba \xuˈɾa.βa\ (nosostros-as)   jurábamos \xuˈɾa.βa.mos\ (vosostros-as/os)   jurabais \xuˈɾa.βajs\ (ellos-as/Uds.)   juraban \xuˈɾa.βan\	Plus-que-parfait (yo)   había jurado \aˈβi.a xuˈɾa.ðo\ (tú/vos)   habías jurado \aˈβi.as xuˈɾa.ðo\ (él/ella/Ud.)   había jurado \aˈβi.a xuˈɾa.ðo\ (nosotros-as)   habíamos jurado \aˈβi.a.mos xuˈɾa.ðo\ (vosotros-as/os)   habíais jurado \aˈβi.ajs xuˈɾa.ðo\ (ellos-as/Uds.)   habían jurado \aˈβi.an xuˈɾa.ðo\
Passé simple (yo)   juré \xuˈɾe\ (tú/vos)   juraste \xuˈɾas.te\ (él/ella/Ud.)   juró \xuˈɾo\ (nosostros-as)   juramos \xuˈɾa.mos\ (vosostros-as/os)   jurasteis \xuˈɾas.tejs\ (ellos-as/Uds.)   juraron \xuˈɾa.ɾon\	Passé antérieur (yo)   hube jurado \ˈu.βe xuˈɾa.ðo\ (tú/vos)   hubiste jurado \uˈβi.ste xuˈɾa.ðo\ (él/ella/Ud.)   hubo jurado \ˈu.βo xuˈɾa.ðo\ (nosotros-as)   hubimos jurado \uˈβi.mos xuˈɾa.ðo\ (vosotros-as/os)   hubisteis jurado \uˈβi.stejs xuˈɾa.ðo\ (ellos-as/Uds.)   hubieron jurado \uˈβje.ɾon xuˈɾa.ðo\
Futur simple (yo)   juraré \xu.ɾaˈɾe\ (tú/vos)   jurarás \xu.ɾaˈɾas\ (él/ella/Ud.)   jurará \xu.ɾaˈɾa\ (nosostros-as)   juraremos \xu.ɾaˈɾe.mos\ (vosostros-as/os)   juraréis \xu.ɾaˈɾejs\ (ellos-as/Uds.)   jurarán \xu.ɾaˈɾan\	Futur antérieur (yo)   habré jurado \aˈβɾe xuˈɾa.ðo\ (tú/vos)   habrás jurado \aˈβɾas xuˈɾa.ðo\ (él/ella/Ud.)   habrá jurado \aˈβɾa xuˈɾa.ðo\ (nosotros-as)   habremos jurado \aˈβɾe.mos xuˈɾa.ðo\ (vosotros-as/os)   habréis jurado \aˈβɾejs xuˈɾa.ðo\ (ellos-as/Uds.)   habrán jurado \aˈβɾan xuˈɾa.ðo\

Conditionnel

Présent (yo)   juraría \xu.ɾaˈɾi.a\ (tú/vos)   jurarías \xu.ɾaˈɾi.as\ (él/ella/Ud.)   juraría \xu.ɾaˈɾi.a\ (nosostros-as)   juraríamos \xu.ɾaˈɾi.a.mos\ (vosostros-as/os)   juraríais \xu.ɾaˈɾi.ajs\ (ellos-as/Uds.)   jurarían \xu.ɾaˈɾi.an\

Passé (yo)   habría jurado \aˈβɾi.a xuˈɾa.ðo\ (tú/vos)   habrías jurado \aˈβɾi.as xuˈɾa.ðo\ (él/ella/Ud.)   habría jurado \aˈβɾi.a xuˈɾa.ðo\ (nosotros-as)   habríamos jurado \aˈβɾi.a.mos xuˈɾa.ðo\ (vosotros-as/os)   habríais jurado \aˈβɾi.ajs xuˈɾa.ðo\ (ellos-as/Uds.)   habrían jurado \aˈβɾi.an xuˈɾa.ðo\

Subjonctif

Notes

De manière générale, l’accent diacritique tonique à l'imparfait ainsi qu’au futur du subjonctif ne se place qu’à la première personne du pluriel, sauf rares exceptions.

Présent (yo)   jure \ˈxu.ɾe\ (tú/vos)  ou (vos)   jures  jurés \ˈxu.ɾes\ \xuˈɾes\ (él/ella/Ud.)   jure \ˈxu.ɾe\ (nosostros-as)   juremos \xuˈɾe.mos\ (vosostros-as/os)   juréis \xuˈɾejs\ (ellos-as/Uds.)   juren \ˈxu.ɾen\	Passé composé (yo)   haya jurado \ˈa.ʝa xuˈɾa.ðo\ (tú/vos)   hayas jurado \ˈa.ʝas xuˈɾa.ðo\ (él/ella/Ud.)   haya jurado \ˈa.ʝa xuˈɾa.ðo\ (nosotros-as)   hayamos jurado \aˈʝa.mos xuˈɾa.ðo\ (vosotros-as/os)   hayáis jurado \aˈʝajs xuˈɾa.ðo\ (ellos-as/Uds.)   hayan jurado \ˈa.ʝan xuˈɾa.ðo\
Imparfait (en -ra) (yo)   jurara \xuˈɾa.ɾa\ (tú/vos)   juraras \xuˈɾa.ɾas\ (él/ella/Ud.)   jurara \xuˈɾa.ɾa\ (nosostros-as)   juráramos \xuˈɾa.ɾa.mos\ (vosostros-as/os)   jurarais \xuˈɾa.ɾajs\ (ellos-as/Uds.)   juraran \xuˈɾa.ɾan\	Plus-que-parfait (en -era) (yo)   hubiera jurado \uˈβje.ɾa xuˈɾa.ðo\ (tú/vos)   hubieras jurado \uˈβje.ɾas xuˈɾa.ðo\ (él/ella/Ud.)   hubiera jurado \uˈβje.ɾa xuˈɾa.ðo\ (nosotros-as)   hubiéramos jurado \uˈβje.ɾa.mos xuˈɾa.ðo\ (vosotros-as/os)   hubierais jurado \uˈβje.ɾajs xuˈɾa.ðo\ (ellos-as/Uds.)   hubieran jurado \uˈβje.ɾan xuˈɾa.ðo\
Imparfait (en -se) (yo)   jurase \xuˈɾa.se\ (tú/vos)   jurases \xuˈɾa.ses\ (él/ella/Ud.)   jurase \xuˈɾa.se\ (nosostros-as)   jurásemos \xuˈɾa.se.mos\ (vosostros-as/os)   juraseis \xuˈɾa.sejs\ (ellos-as/Uds.)   jurasen \xuˈɾa.sen\	Plus-que-parfait (en -ese) (yo)   hubiese jurado \uˈβje.se xuˈɾa.ðo\ (tú/vos)   hubieses jurado \uˈβje.ses xuˈɾa.ðo\ (él/ella/Ud.)   hubiese jurado \uˈβje.se xuˈɾa.ðo\ (nosotros-as)   hubiésemos jurado \uˈβje.se.mos xuˈɾa.ðo\ (vosotros-as/os)   hubieseis jurado \uˈβje.sejs xuˈɾa.ðo\ (ellos-as/Uds.)   hubiesen jurado \uˈβje.sen xuˈɾa.ðo\
Futur (yo)   jurare \xuˈɾa.ɾe\ (tú/vos)   jurares \xuˈɾa.ɾes\ (él/ella/Ud.)   jurare \xuˈɾa.ɾe\ (nosostros-as)   juráremos \xuˈɾa.ɾe.mos\ (vosostros-as/os)   jurareis \xuˈɾa.ɾejs\ (ellos-as/Uds.)   juraren \xuˈɾa.ɾen\	Futur antérieur (yo)   hubiere jurado \uˈβje.ɾe xuˈɾa.ðo\ (tú/vos)   hubieres jurado \uˈβje.ɾes xuˈɾa.ðo\ (él/ella/Ud.)   hubiere jurado \uˈβje.ɾe xuˈɾa.ðo\ (nosotros-as)   hubiéremos jurado \uˈβje.ɾe.mos xuˈɾa.ðo\ (vosotros-as/os)   hubiereis jurado \uˈβje.ɾejs xuˈɾa.ðo\ (ellos-as/Uds.)   hubieren jurado \uˈβje.ɾen xuˈɾa.ðo\

Impératif

Notes

• La forme négative de l’impératif se construit avec le présent du subjonctif à la deuxième personne du singulier.
• La forme affirmative de l’impératif est défective à la première personne du singulier, mais on peut y substituer le présent du subjonctif.

Présent (forme affirmative) (yo)   — [–] (tú)  ou (vos)   jura  jurá \ˈxu.ɾa\ \xuˈɾa\ (usted)   jure \ˈxu.ɾe\ (nosostros-as)   juremos \xuˈɾe.mos\ (vosostros-as)   jurad \xuˈɾað\ (ustedes)   juren \ˈxu.ɾen\