Aller au contenu

Conjugaison:espagnol/planchar

Définition, traduction, prononciation, anagramme et synonyme sur le dictionnaire libre Wiktionnaire.
Conjugaison en espagnol
planchar
Verbe du 1er groupe,
conjugué comme {{es-conj-1}}

Conjugaison de planchar, verbe espagnol du 1er groupe.

Modes impersonnels

[modifier le wikicode]
Présent
(yo)   plancho \ˈplan.tʃo\
(tú/vos) 
ou (vos) 
 planchas
 planchás
\ˈplan.tʃas\
\planˈtʃas\
(él/ella/Ud.)   plancha \ˈplan.tʃa\
(nosostros-as)   planchamos \planˈtʃa.mos\
(vosostros-as/os)   plancháis \planˈtʃajs\
(ellos-as/Uds.)   planchan \ˈplan.tʃan\
Passé composé
(yo)   he planchado \e planˈtʃa.ðo\
(tú/vos)   has planchado \as planˈtʃa.ðo\
(él/ella/Ud.)   ha planchado \a planˈtʃa.ðo\
(nosotros-as)   hemos planchado \ˈe.mos planˈtʃa.ðo\
(vosotros-as/os)   habéis planchado \aˈβejs planˈtʃa.ðo\
(ellos-as/Uds.)   han planchado \an planˈtʃa.ðo\
Imparfait
(yo)   planchaba \planˈtʃa.βa\
(tú/vos)   planchabas \planˈtʃa.βas\
(él/ella/Ud.)   planchaba \planˈtʃa.βa\
(nosostros-as)   planchábamos \planˈtʃa.βa.mos\
(vosostros-as/os)   planchabais \planˈtʃa.βajs\
(ellos-as/Uds.)   planchaban \planˈtʃa.βan\
Plus-que-parfait
(yo)   había planchado \aˈβi.a planˈtʃa.ðo\
(tú/vos)   habías planchado \aˈβi.as planˈtʃa.ðo\
(él/ella/Ud.)   había planchado \aˈβi.a planˈtʃa.ðo\
(nosotros-as)   habíamos planchado \aˈβi.a.mos planˈtʃa.ðo\
(vosotros-as/os)   habíais planchado \aˈβi.ajs planˈtʃa.ðo\
(ellos-as/Uds.)   habían planchado \aˈβi.an planˈtʃa.ðo\
Passé simple
(yo)   planché \planˈtʃe\
(tú/vos)   planchaste \planˈtʃas.te\
(él/ella/Ud.)   planchó \planˈtʃo\
(nosostros-as)   planchamos \planˈtʃa.mos\
(vosostros-as/os)   planchasteis \planˈtʃas.tejs\
(ellos-as/Uds.)   plancharon \planˈtʃa.ɾon\
Passé antérieur
(yo)   hube planchado \ˈu.βe planˈtʃa.ðo\
(tú/vos)   hubiste planchado \uˈβi.ste planˈtʃa.ðo\
(él/ella/Ud.)   hubo planchado \ˈu.βo planˈtʃa.ðo\
(nosotros-as)   hubimos planchado \uˈβi.mos planˈtʃa.ðo\
(vosotros-as/os)   hubisteis planchado \uˈβi.stejs planˈtʃa.ðo\
(ellos-as/Uds.)   hubieron planchado \uˈβje.ɾon planˈtʃa.ðo\
Futur simple
(yo)   plancharé \plan.tʃaˈɾe\
(tú/vos)   plancharás \plan.tʃaˈɾas\
(él/ella/Ud.)   planchará \plan.tʃaˈɾa\
(nosostros-as)   plancharemos \plan.tʃaˈɾe.mos\
(vosostros-as/os)   plancharéis \plan.tʃaˈɾejs\
(ellos-as/Uds.)   plancharán \plan.tʃaˈɾan\
Futur antérieur
(yo)   habré planchado \aˈβɾe planˈtʃa.ðo\
(tú/vos)   habrás planchado \aˈβɾas planˈtʃa.ðo\
(él/ella/Ud.)   habrá planchado \aˈβɾa planˈtʃa.ðo\
(nosotros-as)   habremos planchado \aˈβɾe.mos planˈtʃa.ðo\
(vosotros-as/os)   habréis planchado \aˈβɾejs planˈtʃa.ðo\
(ellos-as/Uds.)   habrán planchado \aˈβɾan planˈtʃa.ðo\

Conditionnel

[modifier le wikicode]
Présent
(yo)   plancharía \plan.tʃaˈɾi.a\
(tú/vos)   plancharías \plan.tʃaˈɾi.as\
(él/ella/Ud.)   plancharía \plan.tʃaˈɾi.a\
(nosostros-as)   plancharíamos \plan.tʃaˈɾi.a.mos\
(vosostros-as/os)   plancharíais \plan.tʃaˈɾi.ajs\
(ellos-as/Uds.)   plancharían \plan.tʃaˈɾi.an\
Passé
(yo)   habría planchado \aˈβɾi.a planˈtʃa.ðo\
(tú/vos)   habrías planchado \aˈβɾi.as planˈtʃa.ðo\
(él/ella/Ud.)   habría planchado \aˈβɾi.a planˈtʃa.ðo\
(nosotros-as)   habríamos planchado \aˈβɾi.a.mos planˈtʃa.ðo\
(vosotros-as/os)   habríais planchado \aˈβɾi.ajs planˈtʃa.ðo\
(ellos-as/Uds.)   habrían planchado \aˈβɾi.an planˈtʃa.ðo\

De manière générale, l’accent diacritique tonique à l'imparfait ainsi qu’au futur du subjonctif ne se place qu’à la première personne du pluriel, sauf rares exceptions.

Présent
(yo)   planche \ˈplan.tʃe\
(tú/vos) 
ou (vos) 
 planches
 planchés
\ˈplan.tʃes\
\planˈtʃes\
(él/ella/Ud.)   planche \ˈplan.tʃe\
(nosostros-as)   planchemos \planˈtʃe.mos\
(vosostros-as/os)   planchéis \planˈtʃejs\
(ellos-as/Uds.)   planchen \ˈplan.tʃen\
Passé composé
(yo)   haya planchado \ˈa.ʝa planˈtʃa.ðo\
(tú/vos)   hayas planchado \ˈa.ʝas planˈtʃa.ðo\
(él/ella/Ud.)   haya planchado \ˈa.ʝa planˈtʃa.ðo\
(nosotros-as)   hayamos planchado \aˈʝa.mos planˈtʃa.ðo\
(vosotros-as/os)   hayáis planchado \aˈʝajs planˈtʃa.ðo\
(ellos-as/Uds.)   hayan planchado \ˈa.ʝan planˈtʃa.ðo\
Imparfait (en -ra)
(yo)   planchara \planˈtʃa.ɾa\
(tú/vos)   plancharas \planˈtʃa.ɾas\
(él/ella/Ud.)   planchara \planˈtʃa.ɾa\
(nosostros-as)   plancháramos \planˈtʃa.ɾa.mos\
(vosostros-as/os)   plancharais \planˈtʃa.ɾajs\
(ellos-as/Uds.)   plancharan \planˈtʃa.ɾan\
Plus-que-parfait (en -era)
(yo)   hubiera planchado \uˈβje.ɾa planˈtʃa.ðo\
(tú/vos)   hubieras planchado \uˈβje.ɾas planˈtʃa.ðo\
(él/ella/Ud.)   hubiera planchado \uˈβje.ɾa planˈtʃa.ðo\
(nosotros-as)   hubiéramos planchado \uˈβje.ɾa.mos planˈtʃa.ðo\
(vosotros-as/os)   hubierais planchado \uˈβje.ɾajs planˈtʃa.ðo\
(ellos-as/Uds.)   hubieran planchado \uˈβje.ɾan planˈtʃa.ðo\
Imparfait (en -se)
(yo)   planchase \planˈtʃa.se\
(tú/vos)   planchases \planˈtʃa.ses\
(él/ella/Ud.)   planchase \planˈtʃa.se\
(nosostros-as)   planchásemos \planˈtʃa.se.mos\
(vosostros-as/os)   planchaseis \planˈtʃa.sejs\
(ellos-as/Uds.)   planchasen \planˈtʃa.sen\
Plus-que-parfait (en -ese)
(yo)   hubiese planchado \uˈβje.se planˈtʃa.ðo\
(tú/vos)   hubieses planchado \uˈβje.ses planˈtʃa.ðo\
(él/ella/Ud.)   hubiese planchado \uˈβje.se planˈtʃa.ðo\
(nosotros-as)   hubiésemos planchado \uˈβje.se.mos planˈtʃa.ðo\
(vosotros-as/os)   hubieseis planchado \uˈβje.sejs planˈtʃa.ðo\
(ellos-as/Uds.)   hubiesen planchado \uˈβje.sen planˈtʃa.ðo\
Futur
(yo)   planchare \planˈtʃa.ɾe\
(tú/vos)   planchares \planˈtʃa.ɾes\
(él/ella/Ud.)   planchare \planˈtʃa.ɾe\
(nosostros-as)   plancháremos \planˈtʃa.ɾe.mos\
(vosostros-as/os)   planchareis \planˈtʃa.ɾejs\
(ellos-as/Uds.)   plancharen \planˈtʃa.ɾen\
Futur antérieur
(yo)   hubiere planchado \uˈβje.ɾe planˈtʃa.ðo\
(tú/vos)   hubieres planchado \uˈβje.ɾes planˈtʃa.ðo\
(él/ella/Ud.)   hubiere planchado \uˈβje.ɾe planˈtʃa.ðo\
(nosotros-as)   hubiéremos planchado \uˈβje.ɾe.mos planˈtʃa.ðo\
(vosotros-as/os)   hubiereis planchado \uˈβje.ɾejs planˈtʃa.ðo\
(ellos-as/Uds.)   hubieren planchado \uˈβje.ɾen planˈtʃa.ðo\
  • La forme négative de l’impératif se construit avec le présent du subjonctif à la deuxième personne du singulier.
  • La forme affirmative de l’impératif est défective à la première personne du singulier, mais on peut y substituer le présent du subjonctif.
Présent (forme affirmative)
(yo)    [–]
(tú) 
ou (vos) 
 plancha
 planchá
\ˈplan.tʃa\
\planˈtʃa\
(usted)   planche \ˈplan.tʃe\
(nosostros-as)   planchemos \planˈtʃe.mos\
(vosostros-as)   planchad \planˈtʃað\
(ustedes)   planchen \ˈplan.tʃen\