Aller au contenu

absurdní

Définition, traduction, prononciation, anagramme et synonyme sur le dictionnaire libre Wiktionnaire.
Voir aussi : absurdni
Du latin absurdus, avec le suffixe -ní.
nombre cas \ genre masculin féminin neutre
animé inanimé
singulier nominatif absurdní
vocatif absurdní
accusatif absurdního absurdní
génitif absurdního absurdní absurdního
locatif absurdním absurdní absurdním
datif absurdnímu absurdní absurdnímu
instrumental absurdním absurdní absurdním
pluriel nominatif absurdní
vocatif absurdní
accusatif absurdní
génitif absurdních
locatif absurdních
datif absurdním
instrumental absurdními

absurdní \ap.sʊrd.ɲiː\ neutre, masculin et féminin identiques

  1. Absurde.
    • „Nastala absurdní situace, že bývalí emigranti, kteří před Pinochetem kdysi uprchli, se stali jeho právními obhájci.“  (Mladá fronta DNES, 30.10.1998)
      Cette situation absurde s'est produite que d'anciens émigrants qui avaient autrefois fui à Pinochet sont devenus ses avocats.

Apparentés étymologiques

[modifier le wikicode]

Prononciation

[modifier le wikicode]