Définition, traduction, prononciation, anagramme et synonyme sur le dictionnaire libre Wiktionnaire.
| Voir la conjugaison du verbe apodar |
| Indicatif |
Présent |
(yo) apodaron |
| (tú) apodaron |
| (vos) apodaron |
| (él/ella/ello/usted) apodaron |
| (nosotros-as) apodaron |
| (vosotros-as) apodaron |
| (os) apodaron |
| (ellos-as/ustedes) apodaron |
| Imparfait |
(yo) apodaron |
| (tú) apodaron |
| (vos) apodaron |
| (él/ella/ello/usted) apodaron |
| (nosotros-as) apodaron |
| (vosotros-as) apodaron |
| (os) apodaron |
| (ellos-as/ustedes) apodaron |
| Passé simple |
(yo) apodaron |
| (tú) apodaron |
| (vos) apodaron |
| (él/ella/ello/usted) apodaron |
| (nosotros-as) apodaron |
| (vosotros-as) apodaron |
| (os) apodaron |
| (ellos-as/ustedes) apodaron |
| Futur simple |
(yo) apodaron |
| (tú) apodaron |
| (vos) apodaron |
| (él/ella/ello/usted) apodaron |
| (nosotros-as) apodaron |
| (vosotros-as) apodaron |
| (os) apodaron |
| (ellos-as/ustedes) apodaron |
apodaron \a.poˈða.ɾon\
- Troisième personne du pluriel du passé simple de l’indicatif de apodar.