Définition, traduction, prononciation, anagramme et synonyme sur le dictionnaire libre Wiktionnaire.
arman \ˈarmãn\
- Première personne du singulier du présent de l’indicatif du verbe armañ/armiñ.
| Voir la conjugaison du verbe armar |
| Indicatif |
Présent |
(yo) arman |
| (tú) arman |
| (vos) arman |
| (él/ella/ello/usted) arman |
| (nosotros-as) arman |
| (vosotros-as) arman |
| (os) arman |
| (ellos-as/ustedes) arman |
| Imparfait |
(yo) arman |
| (tú) arman |
| (vos) arman |
| (él/ella/ello/usted) arman |
| (nosotros-as) arman |
| (vosotros-as) arman |
| (os) arman |
| (ellos-as/ustedes) arman |
| Passé simple |
(yo) arman |
| (tú) arman |
| (vos) arman |
| (él/ella/ello/usted) arman |
| (nosotros-as) arman |
| (vosotros-as) arman |
| (os) arman |
| (ellos-as/ustedes) arman |
| Futur simple |
(yo) arman |
| (tú) arman |
| (vos) arman |
| (él/ella/ello/usted) arman |
| (nosotros-as) arman |
| (vosotros-as) arman |
| (os) arman |
| (ellos-as/ustedes) arman |
arman \ˈaɾ.man\
- Troisième personne du pluriel du présent de l’indicatif de armar.