Aller au contenu

balailo

Définition, traduction, prononciation, anagramme et synonyme sur le dictionnaire libre Wiktionnaire.
(1889)[1] Composé de la racine bala (« balayer »), du suffixe -il- (« outil ») et de la finale -o (substantif).
Cas Singulier Pluriel
Nominatif balailo
\ba.la.ˈi.lo\
balailoj
\ba.la.ˈi.loj\
Accusatif balailon
\ba.la.ˈi.lon\
balailojn
\ba.la.ˈi.lojn\
Balailoj

balailo \ba.la.ˈi.lo\

  1. Balai.
    • Ŝi prenis balailon kaj komencis ordigi la ĉambron.  (Frères Grimm, « La gardeuse d'oies à la fontaine », traduit en espéranto par Kabe dans Fratoj Grimm - Elektitaj Fabeloj, 1906, sous le titre « Paŝtistino de anseroj apud puto »  lire en ligne)
      Elle prit un balai et commença à ranger la chambre.
    • Kiam mi provis puŝi la balailon sur la planko, imitante tion kion mi vidis lin fari, li kaptis ĝin abrupte el mia mano kaj komencis bati min tute serioze.  (Anna Löwenstein, La ŝtona urbo, 1999  lire en ligne)
      Quand je voulus traîner le balai sur le sol, imitant ce que je lui avais vu faire, il me l’arracha violemment des mains et commença à me battre avec application.

Apparentés étymologiques

[modifier le wikicode]

→ voir la catégorie Mots en espéranto comportant la racine bala Mots en espéranto comportant la racine bala

Prononciation

[modifier le wikicode]
  • balailo sur l’encyclopédie Wikipédia (en espéranto) 

Références

[modifier le wikicode]
  1. « balailo », dans Gonçalo Neves et Bernhard Pabst, Historia Vortaro de Esperanto (1887-1889), 2018

Bibliographie

[modifier le wikicode]