calumniator
Apparence
Étymologie
[modifier le wikicode]- Du latin calumniator.
Nom commun
[modifier le wikicode]| Singulier | Pluriel |
|---|---|
| calumniator \Prononciation ?\ |
calumniators \Prononciation ?\ |
calumniator \Prononciation ?\
- Calmoniateur.
- Exemple d’utilisation manquant. (Ajouter)
Prononciation
[modifier le wikicode]- (Région à préciser) : écouter « calumniator [Prononciation ?] »
Étymologie
[modifier le wikicode]- Déverbal de calumnior (« calomnier »), dérivé de calumniatum, avec le suffixe -tor.
Nom commun
[modifier le wikicode]| Cas | Singulier | Pluriel |
|---|---|---|
| Nominatif | calumniator | calumniatorēs |
| Vocatif | calumniator | calumniatorēs |
| Accusatif | calumniatorem | calumniatorēs |
| Génitif | calumniatoris | calumniatorum |
| Datif | calumniatorī | calumniatoribus |
| Ablatif | calumniatorĕ | calumniatoribus |
calumniator \Prononciation ?\ masculin 3e déclinaison, imparisyllabique (pour une femme, on dit : calumniatrix)
Références
[modifier le wikicode]- « calumniator », dans Félix Gaffiot, Dictionnaire latin français, Hachette, 1934 → consulter cet ouvrage
- « calumniator », dans Charlton T. Lewis et Charles Short, A Latin Dictionary, Clarendon Press, Oxford, 1879 → consulter cet ouvrage