Définition, traduction, prononciation, anagramme et synonyme sur le dictionnaire libre Wiktionnaire.
coges \kɔʒ\
- Deuxième personne du singulier de l’indicatif présent de coger.
- Deuxième personne du singulier du subjonctif présent de coger.
| Voir la conjugaison du verbe coger |
| Indicatif |
Présent |
(yo) coges |
| (tú) coges |
| (vos) coges |
| (él/ella/ello/usted) coges |
| (nosotros-as) coges |
| (vosotros-as) coges |
| (os) coges |
| (ellos-as/ustedes) coges |
| Imparfait |
(yo) coges |
| (tú) coges |
| (vos) coges |
| (él/ella/ello/usted) coges |
| (nosotros-as) coges |
| (vosotros-as) coges |
| (os) coges |
| (ellos-as/ustedes) coges |
| Passé simple |
(yo) coges |
| (tú) coges |
| (vos) coges |
| (él/ella/ello/usted) coges |
| (nosotros-as) coges |
| (vosotros-as) coges |
| (os) coges |
| (ellos-as/ustedes) coges |
| Futur simple |
(yo) coges |
| (tú) coges |
| (vos) coges |
| (él/ella/ello/usted) coges |
| (nosotros-as) coges |
| (vosotros-as) coges |
| (os) coges |
| (ellos-as/ustedes) coges |
coges \ˈko.xes\
- Deuxième personne du singulier du présent de l’indicatif de coger.