Définition, traduction, prononciation, anagramme et synonyme sur le dictionnaire libre Wiktionnaire.
| Voir la conjugaison du verbe conciliar |
| Subjonctif |
Présent |
que (yo) conciliasen |
| que (tú) conciliasen |
| que (vos) conciliasen |
| que (él/ella/ello/usted) conciliasen |
| que (nosotros-as) conciliasen |
| que (vosotros-as) conciliasen |
| que (os) conciliasen |
| (ellos-as/ustedes) conciliasen |
| Imparfait (en -ra) |
que (yo) conciliasen |
| que (tú) conciliasen |
| que (vos) conciliasen |
| que (él/ella/ello/usted) conciliasen |
| que (nosotros-as) conciliasen |
| que (vosotros-as) conciliasen |
| que (os) conciliasen |
| (ellos-as/ustedes) conciliasen |
| Imparfait (en -se) |
que (yo) conciliasen |
| que (tú) conciliasen |
| que (vos) conciliasen |
| que (él/ella/ello/usted) conciliasen |
| que (nosotros-as) conciliasen |
| que (vosotros-as) conciliasen |
| que (os) conciliasen |
| (ellos-as/ustedes) conciliasen |
| Futur |
que (yo) conciliasen |
| que (tú) conciliasen |
| que (vos) conciliasen |
| que (él/ella/ello/usted) conciliasen |
| que (nosotros-as) conciliasen |
| que (vosotros-as) conciliasen |
| que (os) conciliasen |
| (ellos-as/ustedes) conciliasen |
conciliasen \kon.θiˈlja.sen\
- Troisième personne du pluriel de l’imparfait (en -se) du subjonctif de conciliar.