Définition, traduction, prononciation, anagramme et synonyme sur le dictionnaire libre Wiktionnaire.
| Voir la conjugaison du verbe conciliar |
| Subjonctif |
Présent |
que (yo) concilien |
| que (tú) concilien |
| que (vos) concilien |
| que (él/ella/ello/usted) concilien |
| que (nosotros-as) concilien |
| que (vosotros-as) concilien |
| que (os) concilien |
| (ellos-as/ustedes) concilien |
| Imparfait (en -ra) |
que (yo) concilien |
| que (tú) concilien |
| que (vos) concilien |
| que (él/ella/ello/usted) concilien |
| que (nosotros-as) concilien |
| que (vosotros-as) concilien |
| que (os) concilien |
| (ellos-as/ustedes) concilien |
| Imparfait (en -se) |
que (yo) concilien |
| que (tú) concilien |
| que (vos) concilien |
| que (él/ella/ello/usted) concilien |
| que (nosotros-as) concilien |
| que (vosotros-as) concilien |
| que (os) concilien |
| (ellos-as/ustedes) concilien |
| Futur |
que (yo) concilien |
| que (tú) concilien |
| que (vos) concilien |
| que (él/ella/ello/usted) concilien |
| que (nosotros-as) concilien |
| que (vosotros-as) concilien |
| que (os) concilien |
| (ellos-as/ustedes) concilien |
| Impératif |
Présent |
(tú) concilien |
| (vos) concilien |
| (usted) concilien |
| (nosotros-as) concilien |
| (vosotros-as) concilien |
| (os) concilien |
| (ustedes) concilien |
concilien \konˈθi.ljen\
- Troisième personne du pluriel du présent du subjonctif de conciliar.
- Troisième personne du pluriel de l’impératif de conciliar.