Définition, traduction, prononciation, anagramme et synonyme sur le dictionnaire libre Wiktionnaire.
| Voir la conjugaison du verbe consolar |
| Subjonctif |
Présent |
que (yo) consolaren |
| que (tú) consolaren |
| que (vos) consolaren |
| que (él/ella/ello/usted) consolaren |
| que (nosotros-as) consolaren |
| que (vosotros-as) consolaren |
| que (os) consolaren |
| (ellos-as/ustedes) consolaren |
| Imparfait (en -ra) |
que (yo) consolaren |
| que (tú) consolaren |
| que (vos) consolaren |
| que (él/ella/ello/usted) consolaren |
| que (nosotros-as) consolaren |
| que (vosotros-as) consolaren |
| que (os) consolaren |
| (ellos-as/ustedes) consolaren |
| Imparfait (en -se) |
que (yo) consolaren |
| que (tú) consolaren |
| que (vos) consolaren |
| que (él/ella/ello/usted) consolaren |
| que (nosotros-as) consolaren |
| que (vosotros-as) consolaren |
| que (os) consolaren |
| (ellos-as/ustedes) consolaren |
| Futur |
que (yo) consolaren |
| que (tú) consolaren |
| que (vos) consolaren |
| que (él/ella/ello/usted) consolaren |
| que (nosotros-as) consolaren |
| que (vosotros-as) consolaren |
| que (os) consolaren |
| (ellos-as/ustedes) consolaren |
consolaren \kon.soˈla.ɾen\
- Troisième personne du pluriel du futur du subjonctif de consolar.