Définition, traduction, prononciation, anagramme et synonyme sur le dictionnaire libre Wiktionnaire.
| Voir la conjugaison du verbe contrastar |
| Indicatif |
Présent |
(yo) contrastaron |
| (tú) contrastaron |
| (vos) contrastaron |
| (él/ella/ello/usted) contrastaron |
| (nosotros-as) contrastaron |
| (vosotros-as) contrastaron |
| (os) contrastaron |
| (ellos-as/ustedes) contrastaron |
| Imparfait |
(yo) contrastaron |
| (tú) contrastaron |
| (vos) contrastaron |
| (él/ella/ello/usted) contrastaron |
| (nosotros-as) contrastaron |
| (vosotros-as) contrastaron |
| (os) contrastaron |
| (ellos-as/ustedes) contrastaron |
| Passé simple |
(yo) contrastaron |
| (tú) contrastaron |
| (vos) contrastaron |
| (él/ella/ello/usted) contrastaron |
| (nosotros-as) contrastaron |
| (vosotros-as) contrastaron |
| (os) contrastaron |
| (ellos-as/ustedes) contrastaron |
| Futur simple |
(yo) contrastaron |
| (tú) contrastaron |
| (vos) contrastaron |
| (él/ella/ello/usted) contrastaron |
| (nosotros-as) contrastaron |
| (vosotros-as) contrastaron |
| (os) contrastaron |
| (ellos-as/ustedes) contrastaron |
contrastaron \kon.tɾasˈta.ɾon\
- Troisième personne du pluriel du passé simple de l’indicatif de contrastar.