criticus
Apparence
Étymologie
[modifier le wikicode]- Du grec ancien κριτικός, kritikos.
Adjectif
[modifier le wikicode]| Cas | Singulier | Pluriel | ||||
|---|---|---|---|---|---|---|
| Masculin | Féminin | Neutre | Masculin | Féminin | Neutre | |
| Nominatif | criticus | critică | criticum | criticī | criticae | critică |
| Vocatif | critice | critică | criticum | criticī | criticae | critică |
| Accusatif | criticum | criticăm | criticum | criticōs | criticās | critică |
| Génitif | criticī | criticae | criticī | criticōrŭm | criticārŭm | criticōrŭm |
| Datif | criticō | criticae | criticō | criticīs | criticīs | criticīs |
| Ablatif | criticō | criticā | criticō | criticīs | criticīs | criticīs |
criticus \Prononciation ?\
- Critique, de crise.
- Exemple d’utilisation manquant. (Ajouter)
Apparentés étymologiques
[modifier le wikicode]Nom commun
[modifier le wikicode]| Cas | Singulier | Pluriel |
|---|---|---|
| Nominatif | criticus | criticī |
| Vocatif | critice | criticī |
| Accusatif | criticum | criticōs |
| Génitif | criticī | criticōrum |
| Datif | criticō | criticīs |
| Ablatif | criticō | criticīs |
criticus \Prononciation ?\ masculin
- Critique, juge des ouvrages de l'esprit.
- Exemple d’utilisation manquant. (Ajouter)
Références
[modifier le wikicode]- « criticus », dans Félix Gaffiot, Dictionnaire latin français, Hachette, 1934 → consulter cet ouvrage