Aller au contenu

debilis

Définition, traduction, prononciation, anagramme et synonyme sur le dictionnaire libre Wiktionnaire.
Dérivé de habeo avoir (en main) »), avec le préfixe de- et le suffixe -ilis, littéralement « pas bon, bon à rien ».
Cas Singulier Pluriel
Masculin Féminin Neutre Masculin Féminin Neutre
Nominatif dēbilis dēbilis dēbile dēbiles dēbiles dēbilia
Vocatif dēbilis dēbilis dēbile dēbiles dēbiles dēbilia
Accusatif dēbilem dēbilem dēbile dēbiles dēbiles dēbilia
Génitif dēbilis dēbilis dēbilis dēbilium dēbilium dēbilium
Datif dēbili dēbili dēbili dēbilibus dēbilibus dēbilibus
Ablatif dēbili dēbili dēbili dēbilibus dēbilibus dēbilibus

dēbilis \ˈdeː.bi.lis\ deuxième classe parisyllabique

  1. Débile, entamé, mutilé, infirme, faible, impotent, invalide.
    • debile crus
      jambe paralysée
  2. Débile, faible, défectueux, incapable, défaillant.
    • Claudius Sanctus effosso oculo dirus ore, ingenio debilior.  (Tacite, H. 4)
      Claudius Sanctus, borgne, d’une physionomie affreuse, encore plus infirme d’esprit.

Références

[modifier le wikicode]