Aller au contenu

erin

Définition, traduction, prononciation, anagramme et synonyme sur le dictionnaire libre Wiktionnaire.
Voir aussi : Erin, Érin
Étymologie manquante ou incomplète. Si vous la connaissez, vous pouvez l’ajouter en cliquant ici.
Singulier Pluriel
erin erinoù

erin \ˈeːrĩn\ masculin

  1. Dune.
    • Mont a rae an erin izel, […].  (Youenn Drezen, Skol-louarn Veig Trebern III, Éditions Al Liamm, 1974, page 37)
      La dune descendait (allait) bas, […].

Références

[modifier le wikicode]
(Date à préciser) Par agglutination de er et in pour exprimer het+in ou de+in.

Adverbe pronominal

[modifier le wikicode]
Séparable
erin
er… in

erin \Prononciation ?\

  1. Adverbe pronominal personnel ; dedans.
    • Zie je deze doos? Ze heeft iets erin gelegd.
      Vois-tu cette boite ? Elle a mis quelque chose dedans.
    • Zie je deze doos? Ze heeft er iets in gelegd.
      Vois-tu cette boite ? Elle a mis quelque chose dedans.

Prononciation

[modifier le wikicode]

Références

[modifier le wikicode]

Bibliographie

[modifier le wikicode]