erregen
Apparence
Étymologie
[modifier le wikicode]Verbe
[modifier le wikicode]| Mode ou temps |
Personne | Forme |
|---|---|---|
| Présent | 1re du sing. | ich errege |
| 2e du sing. | du erregst | |
| 3e du sing. | er/sie/es erregt | |
| Prétérit | 1re du sing. | ich erregte |
| Subjonctif II | 1re du sing. | ich erregte |
| Impératif | 2e du sing. | errege, erreg! |
| 2e du plur. | erregt! | |
| Participe passé | erregt | |
| Auxiliaire | haben | |
| voir conjugaison allemande | ||
erregen \ɛɐ̯ˈʁeːɡn̩\ (voir la conjugaison)
- Provoquer, déclencher, générer.
Gestern haben in der Fußgängerzone zwei Rausschmeißer einen Betrunkenen vermöbelt, was ziemliches Aufsehen erregt hat.
- Hier, dans la zone piétonne, deux videurs ont tabassé un ivrogne, ce qui a fait pas mal de bruit.
- Affecter.
- Mouvoir, remuer.
- Exciter, hérisser.
Dérivés
[modifier le wikicode]Prononciation
[modifier le wikicode]- (Allemagne) : écouter « erregen [ɛɐ̯ˈʁeːɡn̩] »
- Berlin : écouter « erregen [ɛɐ̯ˈʁeːɡn̩] »