köpfen
Apparence
: Köpfen
Étymologie
[modifier le wikicode]- De Kopf (« tête »).
Verbe
[modifier le wikicode]| Mode ou temps |
Personne | Forme |
|---|---|---|
| Présent | 1re du sing. | ich köpfe |
| 2e du sing. | du köpfst | |
| 3e du sing. | er/sie/es köpft | |
| Prétérit | 1re du sing. | ich köpfte |
| Subjonctif II | 1re du sing. | ich köpfte |
| Impératif | 2e du sing. | köpf(e)!! |
| 2e du plur. | köpft!! | |
| Participe passé | geköpft | |
| Auxiliaire | haben | |
| voir conjugaison allemande | ||
köpfen \ˈkœpfən\
- transitif Décapiter.
- (Familier) transitif Décapsuler.
- (Football) intransitif Faire une tête.
Synonymes
[modifier le wikicode]- enthaupten (1)
Prononciation
[modifier le wikicode]- (Région à préciser) : écouter « köpfen [ˈkœp͡fn̩] »
- Berlin : écouter « köpfen [ˈkœp͡fn̩] »