Aller au contenu

kielen

Définition, traduction, prononciation, anagramme et synonyme sur le dictionnaire libre Wiktionnaire.

Forme de nom commun

[modifier le wikicode]

kielen \ˈkielen\

  1. Génitif singulier de kieli.
  2. Accusatif I singulier de kieli.

Prononciation

[modifier le wikicode]
  • Union européenne (international) : écouter « kielen [Prononciation ?] »

Forme de nom commun

[modifier le wikicode]

kielen \Prononciation ?\

  1. Génitif singulier de kieli.
    • Met praamama kans Pohjais-Tromssan kvääniseuroin sisua ko het työtelhään kväänin kielen ja kulttuurin nostamiseksi.   Kväänin kulttuurin nostethaan », Ruijan Karku, page 2)
      La traduction en français de l’exemple manque. (Ajouter)