Aller au contenu

kleriko

Définition, traduction, prononciation, anagramme et synonyme sur le dictionnaire libre Wiktionnaire.
(Date à préciser) Composé de la racine klerik et de la finale -o (substantif).
Cas Singulier Pluriel
Nominatif kleriko
\kle.ˈri.ko\
klerikoj
\kle.ˈri.koj\
Accusatif klerikon
\kle.ˈri.kon\
klerikojn
\kle.ˈri.kojn\

kleriko \kle.ˈri.ko\

  1. (Religion) Clerc, ecclésiastique.
    • La feŭda socio estis dividita en tri segmentojn: la nobelojn, la klerikojn kaj la servutulojn. — (Suso Moinhos La reĝo-trobadoro kaj la naskiĝo de la portugala lingvo, Kontakto, no 326, 2026)
      La société féodale était divisée en trois segments : les nobles, les clercs et les serfs.

Apparentés étymologiques

[modifier le wikicode]

→ voir la catégorie Mots en espéranto comportant la racine klerik Mots en espéranto comportant la racine klerik

Prononciation

[modifier le wikicode]

→ Prononciation audio manquante. (Ajouter un fichier ou en enregistrer un avec Lingua Libre Lingua Libre)

  • Q2259532 dans la base de données Wikidata
  • Kleriko sur l’encyclopédie Wikipédia (en espéranto) 

Références

[modifier le wikicode]

Bibliographie

[modifier le wikicode]
mot composé de klerik- et -o « substantif »
Singulier Pluriel
kleriko
\Prononciation ?\
kleriki
\Prononciation ?\

kleriko

  1. Clerc, prêtre.

Prononciation

[modifier le wikicode]