Aller au contenu

kreikatar

Définition, traduction, prononciation, anagramme et synonyme sur le dictionnaire libre Wiktionnaire.
Dérivé de Kreikka Grèce »), avec le suffixe -tar.
Déclinaison
Cas Singulier Pluriel
Nominatif kreikatar kreikattaret
Génitif kreikattaren kreikattarien
kreikatarten
Partitif kreikatarta kreikattaria
Accusatif kreikatar[1]
kreikattaren[2]
kreikattaret
Inessif kreikattaressa kreikattarissa
Illatif kreikattareen kreikattariin
Élatif kreikattaresta kreikattarista
Adessif kreikattarella kreikattarilla
Allatif kreikattarelle kreikattarille
Ablatif kreikattarelta kreikattarilta
Essif kreikattarena kreikattarina
Translatif kreikattareksi kreikattariksi
Abessif kreikattaretta kreikattaritta
Instructif kreikattarin
Comitatif kreikattarine-
Notes [1] [2] [3]

[1]

  • Comme complément d’un infinitif dans une
    phrase positive dont le sujet est la 3e personne
    du singulier sans aucun pronom.
  • Comme complément d’un infinitif dans une
    phrase positive passive.
  • Dans toutes les phrases passives à n’importe
    quel mode.
  • Dans une phrase impérative positive dont le
    sujet est la 2e personne du singulier, ou la
    1e ou 2e personne du pluriel.

[2]

  • Dans les phrases actives positives aux modes
    indicatif, conditionnel ou potentiel.
  • Dans une phrase impérative positive dont le
    sujet est la 3e personne du singulier ou du
    pluriel.

[3]

Avec suffixes
possessifs
Singulier Pluriel
1re personne kreikattareni kreikattaremme
2e personne kreikattaresi kreikattarenne
3e personne kreikattarensa

kreikatar \ˈkreikɑtɑr\ (pour un homme, on dit : kreikkalainen)

  1. (Géographie) Grecque.

Forme de nom commun

[modifier le wikicode]

kreikatar \ˈkreikɑtɑr\

  1. Accusatif II singulier de kreikatar.