Aller au contenu

kuolematon

Définition, traduction, prononciation, anagramme et synonyme sur le dictionnaire libre Wiktionnaire.
De kuolema, substantivation du participe agent du verbe kuolla (« mourir »), et du suffixe -ton (« sans », « in- »).
Déclinaison
Cas Singulier Pluriel
Nominatif kuolematon kuolemattomat
Génitif kuolemattoman kuolemattomien
Partitif kuolematonta kuolemattomia
Accusatif kuolematon[1]
kuolemattoman[2]
kuolemattomat
Inessif kuolemattomassa kuolemattomissa
Illatif kuolemattomaan kuolemattomiin
Élatif kuolemattomasta kuolemattomista
Adessif kuolemattomalla kuolemattomilla
Allatif kuolemattomalle kuolemattomille
Ablatif kuolemattomalta kuolemattomilta
Essif kuolemattomana kuolemattomina
Translatif kuolemattomaksi kuolemattomiksi
Abessif kuolemattomatta kuolemattomitta
Instructif kuolemattomin
Comitatif kuolemattomine[3]
Nature Forme
Positif kuolematon
Comparatif kuolemattomampi
Superlatif kuolemattomin

kuolematon \ˈkuolemɑton\

  1. Immortel.

Forme d’adjectif

[modifier le wikicode]

kuolematon \ˈkuolemɑton\

  1. Accusatif II singulier de kuolematon.