Aller au contenu

minttu

Définition, traduction, prononciation, anagramme et synonyme sur le dictionnaire libre Wiktionnaire.
Étymologie manquante ou incomplète. Si vous la connaissez, vous pouvez l’ajouter en cliquant ici.
Déclinaison
Cas Singulier Pluriel
Nominatif minttu mintut
Génitif mintun minttujen
Partitif minttua minttuja
Accusatif minttu[1]
mintun[2]
mintut
Inessif mintussa mintuissa
Élatif mintusta mintuista
Illatif minttuun minttuihin
Adessif mintulla mintuilla
Ablatif mintulta mintuilta
Allatif mintulle mintuille
Essif minttuna minttuina
Translatif mintuksi mintuiksi
Abessif mintutta mintuitta
Instructif mintuin
Comitatif minttuine-[3]
Notes [1] [2] [3]

[1]

  • Comme complément d’un infinitif dans une
    phrase positive dont le sujet est la troisième personne
    du singulier sans aucun pronom.
  • Comme complément d’un infinitif dans une
    phrase positive passive.
  • Dans toutes les phrases passives à n’importe
    quel mode.
  • Dans une phrase impérative positive dont le
    sujet est la deuxième personne du singulier, ou la
    première ou deuxième personne du pluriel.

[2]

  • Dans les phrases actives positives aux modes
    indicatif, conditionnel ou potentiel.
  • Dans une phrase impérative positive dont le
    sujet est la troisième personne du singulier ou du
    pluriel.

[3]

Avec suffixes
possessifs
Singulier Pluriel
1re personne minttuni minttumme
2e personne minttusi minttunne
3e personne minttunsa

minttu \ˈmintːu\

  1. Menthe

Forme de nom commun

[modifier le wikicode]

minttu \ˈmintːu\

  1. Accusatif II singulier de minttu.