ordoni
Apparence
Étymologie
[modifier le wikicode]- (1887) Attesté dans Unua Libro de Louis-Lazare Zamenhof. Du français ordonner, du roumain ordona[1]. Composé de la racine ordon (« ordonner ») et de la finale -i (verbe).
Verbe
[modifier le wikicode]| Voir la conjugaison du verbe ordoni | |
|---|---|
| Infinitif | ordoni |
ordoni \or.ˈdo.ni\ transitif
- Commander, enjoindre, ordonner, sommer.
Virinoj estas ordonitaj ne forlasi iliajn hejmojn en Herato
— (Talibano okupis Kabulon kaj deklaris la finon de la milito en Afganio sur Wikinews (en espéranto)
)
- Les femmes ont reçu l'ordre de ne pas quitter leur domicile à Herat
Apparentés étymologiques
[modifier le wikicode]→ voir la catégorie Mots en espéranto comportant la racine ordon ![]()
- ordoni (« commander, enjoindre, ordonner, sommer »)
- ordono (« ordre, injonction »)
- ordona (« impératif »)
- ordonema (« impérieux »)
- ordonitaĵo (« chose ordonnée »)
- ordonpovo (« autorité »)
- kontraŭordono (« contre-ordre »)
Prononciation
[modifier le wikicode]- \or.ˈdo.ni\
- Pays-Bas (partie continentale) (Wijchen) : écouter « ordoni [Prononciation ?] »
- France (Toulouse) : écouter « ordoni [Prononciation ?] »
Références
[modifier le wikicode]- ↑ « ordoni », dans André Cherpillod, Konciza Etimologia Vortaro, 2016
- ordoni sur le site Plena Ilustrita Vortaro de Esperanto (PIV)
- ordoni sur le site Reta-vortaro.de (RV)