Définition, traduction, prononciation, anagramme et synonyme sur le dictionnaire libre Wiktionnaire.
| Voir la conjugaison du verbe orinar |
| Indicatif |
Présent |
(yo) orinaron |
| (tú) orinaron |
| (vos) orinaron |
| (él/ella/ello/usted) orinaron |
| (nosotros-as) orinaron |
| (vosotros-as) orinaron |
| (os) orinaron |
| (ellos-as/ustedes) orinaron |
| Imparfait |
(yo) orinaron |
| (tú) orinaron |
| (vos) orinaron |
| (él/ella/ello/usted) orinaron |
| (nosotros-as) orinaron |
| (vosotros-as) orinaron |
| (os) orinaron |
| (ellos-as/ustedes) orinaron |
| Passé simple |
(yo) orinaron |
| (tú) orinaron |
| (vos) orinaron |
| (él/ella/ello/usted) orinaron |
| (nosotros-as) orinaron |
| (vosotros-as) orinaron |
| (os) orinaron |
| (ellos-as/ustedes) orinaron |
| Futur simple |
(yo) orinaron |
| (tú) orinaron |
| (vos) orinaron |
| (él/ella/ello/usted) orinaron |
| (nosotros-as) orinaron |
| (vosotros-as) orinaron |
| (os) orinaron |
| (ellos-as/ustedes) orinaron |
orinaron \o.ɾiˈna.ɾon\
- Troisième personne du pluriel du passé simple de l’indicatif de orinar.