pacta
Apparence
Forme de verbe
[modifier le wikicode]| Voir la conjugaison du verbe pactar | ||
|---|---|---|
| Indicatif | Présent | |
| (él/ella/ello/usted) pacta | ||
| Impératif | Présent | (tú) pacta |
pacta \ˈpak.ta\
Prononciation
[modifier le wikicode]- Madrid : \ˈpak.ta\
- Mexico, Bogota : \ˈpak.t(a)\
- Santiago du Chili, Caracas : \ˈpak.ta\
Étymologie
[modifier le wikicode]- Substantivation du participe du verbe paciscor.
Nom commun
[modifier le wikicode]| Cas | Singulier | Pluriel |
|---|---|---|
| Nominatif | pactă | pactae |
| Vocatif | pactă | pactae |
| Accusatif | pactăm | pactās |
| Génitif | pactae | pactārŭm |
| Datif | pactae | pactīs |
| Ablatif | pactā | pactīs |
pacta \Prononciation ?\ féminin (pour un homme, on dit : pactus)
- Fiancée.
- Exemple d’utilisation manquant. (Ajouter)
Synonymes
[modifier le wikicode]Forme d’adjectif
[modifier le wikicode]pacta \Prononciation ?\
Références
[modifier le wikicode]- « pacta », dans Félix Gaffiot, Dictionnaire latin français, Hachette, 1934 → consulter cet ouvrage