pedis
Apparence
Forme de verbe
[modifier le wikicode]| Mutation | Forme |
|---|---|
| Non muté | pedis |
| Adoucissante | bedis |
| Spirante | fedis |
pedis \ˈpeː.dis\
- Première personne du singulier du passé défini de l’indicatif du verbe pediñ.
Dérivés
[modifier le wikicode]Variantes dialectales
[modifier le wikicode]Étymologie
[modifier le wikicode]Nom commun
[modifier le wikicode]| Cas | Singulier | Pluriel |
|---|---|---|
| Nominatif | pedis | pedēs |
| Vocatif | pedis | pedēs |
| Accusatif | pedem | pedēs |
| Génitif | pedis | pedum |
| Datif | pedī | pedibus |
| Ablatif | pedĕ | pedibus |
pedis \ˈpeː.dis\ masculin
- (Zoologie) Pou.
Synonymes
[modifier le wikicode]Dérivés
[modifier le wikicode]- pedicularis, pediculārĭus (« de pou, pédiculaire »)
- pediculātĭo (« phtiriasis »)
- pediculo (« avoir la maladie pédiculaire »)
- pediculōsus (« pouilleux, rongé de vermine »)
Références
[modifier le wikicode]- « pedis », dans Félix Gaffiot, Dictionnaire latin français, Hachette, 1934 → consulter cet ouvrage
- [1] « pedis », dans Charlton T. Lewis et Charles Short, A Latin Dictionary, Clarendon Press, Oxford, 1879 → consulter cet ouvrage
Forme de verbe
[modifier le wikicode]| Voir la conjugaison du verbe pedir | ||
|---|---|---|
| Indicatif | Présent | |
| vós pedis | ||
pedis \pɨ.dˈiʃ\ (Lisbonne) \pe.dʒˈis\ (São Paulo)
- Deuxième personne du pluriel du présent de l’indicatif de pedir.