propitiator
Apparence
Étymologie
[modifier le wikicode]- Déverbal de propitio (« rendre propice »), dérivé de propitiatum, avec le suffixe -tor.
Nom commun
[modifier le wikicode]| Cas | Singulier | Pluriel |
|---|---|---|
| Nominatif | propitiator | propitiatorēs |
| Vocatif | propitiator | propitiatorēs |
| Accusatif | propitiatorem | propitiatorēs |
| Génitif | propitiatoris | propitiatorum |
| Datif | propitiatorī | propitiatoribus |
| Ablatif | propitiatorĕ | propitiatoribus |
propitiator \Prononciation ?\ masculin 3e déclinaison, imparisyllabique (pour une femme, on dit : propitiatrix)
- Intercesseur, celui qui intercède.
- Exemple d’utilisation manquant. (Ajouter)
Références
[modifier le wikicode]- « propitiator », dans Félix Gaffiot, Dictionnaire latin français, Hachette, 1934 → consulter cet ouvrage