Définition, traduction, prononciation, anagramme et synonyme sur le dictionnaire libre Wiktionnaire.
| Voir la conjugaison du verbe putear |
| Indicatif |
Présent |
(yo) putearon |
| (tú) putearon |
| (vos) putearon |
| (él/ella/ello/usted) putearon |
| (nosotros-as) putearon |
| (vosotros-as) putearon |
| (os) putearon |
| (ellos-as/ustedes) putearon |
| Imparfait |
(yo) putearon |
| (tú) putearon |
| (vos) putearon |
| (él/ella/ello/usted) putearon |
| (nosotros-as) putearon |
| (vosotros-as) putearon |
| (os) putearon |
| (ellos-as/ustedes) putearon |
| Passé simple |
(yo) putearon |
| (tú) putearon |
| (vos) putearon |
| (él/ella/ello/usted) putearon |
| (nosotros-as) putearon |
| (vosotros-as) putearon |
| (os) putearon |
| (ellos-as/ustedes) putearon |
| Futur simple |
(yo) putearon |
| (tú) putearon |
| (vos) putearon |
| (él/ella/ello/usted) putearon |
| (nosotros-as) putearon |
| (vosotros-as) putearon |
| (os) putearon |
| (ellos-as/ustedes) putearon |
putearon \pu.teˈa.ɾon\
- Troisième personne du pluriel du passé simple de l’indicatif de putear.