Aller au contenu

tapaturma

Définition, traduction, prononciation, anagramme et synonyme sur le dictionnaire libre Wiktionnaire.
Étymologie manquante ou incomplète. Si vous la connaissez, vous pouvez l’ajouter en cliquant ici.
Déclinaison
Cas Singulier Pluriel
Nominatif tapaturma tapaturmat
Génitif tapaturman tapaturmien
tapaturmain (rare)
Partitif tapaturmaa tapaturmia
Accusatif tapaturma[1]
tapaturman[2]
tapaturmat
Inessif tapaturmassa tapaturmissa
Élatif tapaturmasta tapaturmista
Illatif tapaturmaan tapaturmiin
Adessif tapaturmalla tapaturmilla
Ablatif tapaturmalta tapaturmilta
Allatif tapaturmalle tapaturmille
Essif tapaturmana tapaturmina
Translatif tapaturmaksi tapaturmiksi
Abessif tapaturmatta tapaturmitta
Instructif tapaturmin
Comitatif tapaturmine-[3]
Notes [1] [2] [3]

[1]

  • Comme complément d’un infinitif dans une
    phrase positive dont le sujet est la troisième personne
    du singulier sans aucun pronom.
  • Comme complément d’un infinitif dans une
    phrase positive passive.
  • Dans toutes les phrases passives à n’importe
    quel mode.
  • Dans une phrase impérative positive dont le
    sujet est la deuxième personne du singulier, ou la
    première ou deuxième personne du pluriel.

[2]

  • Dans les phrases actives positives aux modes
    indicatif, conditionnel ou potentiel.
  • Dans une phrase impérative positive dont le
    sujet est la troisième personne du singulier ou du
    pluriel.

[3]

Avec suffixes
possessifs
Singulier Pluriel
1re personne tapaturmani tapaturmamme
2e personne tapaturmasi tapaturmanne
3e personne tapaturmansa

tapaturma \ˈtɑpɑturmɑ\

  1. Accident, sinistre.

Forme de nom commun

[modifier le wikicode]

tapaturma \ˈtɑpɑturmɑ\

  1. Accusatif II singulier de tapaturma.