Aller au contenu

tarina

Définition, traduction, prononciation, anagramme et synonyme sur le dictionnaire libre Wiktionnaire.
Étymologie manquante ou incomplète. Si vous la connaissez, vous pouvez l’ajouter en cliquant ici.
Déclinaison
Cas Singulier Pluriel
Nominatif tarina tarinat
Génitif tarinan tarinoiden
tarinoitten
tarinain (rare)
Partitif tarinaa tarinoita
Accusatif tarina[1]
tarinan[2]
tarinat
Inessif tarinassa tarinoissa
Illatif tarinaan tarinoihin
Élatif tarinasta tarinoista
Adessif tarinalla tarinoilla
Allatif tarinalle tarinoille
Ablatif tarinalta tarinoilta
Essif tarinana tarinoina
Translatif tarinaksi tarinoiksi
Abessif tarinatta tarinoitta
Instructif tarinoin
Comitatif tarinoine-[3]
Notes [1] [2] [3]

[1]

  • Comme complément d’un infinitif dans une
    phrase positive dont le sujet est la 3e personne
    du singulier sans aucun pronom.
  • Comme complément d’un infinitif dans une
    phrase positive passive.
  • Dans toutes les phrases passives à n’importe
    quel mode.
  • Dans une phrase impérative positive dont le
    sujet est la 2e personne du singulier, ou la
    1e ou 2e personne du pluriel.

[2]

  • Dans les phrases actives positives aux modes
    indicatif, conditionnel ou potentiel.
  • Dans une phrase impérative positive dont le
    sujet est la 3e personne du singulier ou du
    pluriel.

[3]

Avec suffixes
possessifs
Singulier Pluriel
1re personne tarinani tarinamme
2e personne tarinasi tarinanne
3e personne tarinansa

tarina \ˈtɑrinɑ\

  1. Histoire, récit, conte, légende.

Forme de nom commun

[modifier le wikicode]

tarina \ˈtɑrinɑ\

  1. Accusatif II singulier de tarina.