tizan
Apparence
Étymologie
[modifier le wikicode]Nom commun
[modifier le wikicode]| Mutation | Singulier | Pluriel 1 | Pluriel 2 |
|---|---|---|---|
| Non muté | tizan | tizanioù | tizanoù |
| Adoucissante | dizan | dizanioù | dizanoù |
| Spirante | zizan | zizanioù | zizanoù |
tizan \tiː.zãn\ masculin
- (Boisson) Tisane.
Un evaj tomm avat, a rankit da gemerout a-barzh mont d’ ho kwele. Ur podad tizan bent berv a zo, el ludu broud, war oaled ar gegin hag ez an raktal d’ e gercʼhat.
— (Yeun ar Gow, Cʼhoar Soudard Kiberen, in Al Liamm, no 115, mars-avril 1966, page 113)- Mais vous devez prendre une boisson chaude avant d’aller au lit. Il y a un pot de tisane de menthe bouillante, dans la braise, dans l’âtre de la cuisine et je vais le chercher tout de suite.
Anagrammes
[modifier le wikicode]Références
[modifier le wikicode]- ↑ Jehan Lagadeuc, Catholicon, Tréguier, 1499
- ↑ Albert Deshayes, Dictionnaire étymologique du breton, Le Chasse-Marée, Douarnenez, 2003, page 726a