Constantia

Définition, traduction, prononciation, anagramme et synonyme sur le dictionnaire libre Wiktionnaire.
Aller à : Navigation, rechercher

Sommaire

Latin [modifier]

Origine et histoire de « Constantia » Étymologie

Voyez constantia.

Prénom

Cas Singulier
Nominatif Constantiă
Vocatif Constantiă
Accusatif Constantiăm
Génitif Constantiae
Datif Constantiae
Ablatif Constantiā


Constantia /Prononciation ?/ féminin (équivalent masculin : Constans)

  1. Constance.

Nom propre

Cas Singulier
Nominatif Constantiă
Vocatif Constantiă
Accusatif Constantiăm
Génitif Constantiae
Datif Constantiae
Ablatif Constantiā


Constantia /Prononciation ?/ féminin

  1. (Latin classique) Constance, nom de diverses villes de l’Empire romain.
    1. Ville de la Lyonnaise (Honorius Clementianus Venantius Fortunatus, Vita Sancti Paterni, 10, 33).
    2. Ville d’Helvétie (Ravennatis anonymi Cosmographiæ græcæ versio vetustior, édition Pinder-Parthey, 1860, p. 231).
    3. Constantia Julia, ville de la Bétique (Plinius Secundus, Naturalis historia, éd. Detlefsen, 1882 ; Jahn, 1898 ; 3, 11).
    4. Ville de la Maurétanie Tingitane (Plinius Secundus, Naturalis historia, éd. Detlefsen, 1882 ; Jahn, 1898 ; 5, 2.)
  2. (Latin moderne) Nom de diverses villes :
    1. Constanza, ville roumaine → voir Tomi en latin classique.
    2. Constance, ville allemande fondée au quatrième siècle et tenant son nom de l’empereur Constance Chlore.

Références Références

Voir aussi Voir aussi