comicus

Définition, traduction, prononciation, anagramme et synonyme sur le dictionnaire libre Wiktionnaire.
Aller à : Navigation, rechercher

Sommaire

Latin [modifier]

Origine et histoire de « comicus » Étymologie

Du grec ancien κωμικός, kômikos.

Adjectif

Cas Singulier Pluriel
Masculin Féminin Neutre Masculin Féminin Neutre
Nominatif comicus comica comicum comici comicae comica
Vocatif comice comica comicum comici comicae comica
Accusatif comicum comicam comicum comicos comicas comica
Génitif comici comicae comici comicorum comicarum comicorum
Datif comico comicae comico comicis comicis comicis
Ablatif comico comica comico comicis comicis comicis

comicus /Prononciation ?/

  1. (Théâtre) Comique, de comédie.

Nom commun

Cas Singulier Pluriel
Nominatif comicus comicī
Vocatif comice comicī
Accusatif comicum comicōs
Génitif comicī comicōrum
Datif comicō comicīs
Ablatif comicō comicīs

comicus /Prononciation ?/ masculin

  1. (Théâtre) Comique, auteur ou acteur comique.

Références Références

  • Charlton T. Lewis & Charles Short, A Latin Dictionary, Clarendon Press, Oxford, 1879 (comicus)
  • Félix Gaffiot, Dictionnaire latin français, Hachette, 1934 (comicus)