genitus

Définition, traduction, prononciation, anagramme et synonyme sur le dictionnaire libre Wiktionnaire.
Aller à : Navigation, rechercher

Sommaire

[modifier] Latin

Origine et histoire de « genitus » Étymologie

Participe passé de gigno.

Adjectif

Cas Singulier Pluriel
Masculin Féminin Neutre Masculin Féminin Neutre
Nominatif genitus genita genitum geniti genitae genita
Vocatif genite genita genitum geniti genitae genita
Accusatif genitum genitam genitum genitos genitas genita
Génitif geniti genitae geniti genitorum genitarum genitorum
Datif genito genitae genito genitis genitis genitis
Ablatif genito genita genito genitis genitis genitis

gĕnĭtus /Prononciation ?/ masculin

  1. de, issu de.
    • Quare et beatus Augustinus Spiritum quoque ipsum negat esse ingenitum sicut et genitum, ubi scilicet de incarnatione Domini disserens inter caetera meminit dicens Spiritum quoque Sanctum non ingenitum neque genitum, sed ex Patre Filioque procedentem.
      Pierre Abélard, Theologia christiana

Dérivés

Nom commun

Cas Singulier Pluriel
Nominatif gĕnĭtŭs gĕnĭtūs
Vocatif gĕnĭtŭs gĕnĭtūs
Accusatif gĕnĭtŭm gĕnĭtūs
Génitif gĕnĭtūs gĕnĭtŭŭm
Datif gĕnĭtūi
ou gĕnĭtū
gĕnĭtĭbŭs
Ablatif gĕnĭtū gĕnĭtĭbŭs

gĕnĭtŭs /Prononciation ?/ masculin

  1. Procréation.

Références Références

Outils personnels
Espaces de noms

Variantes
Actions
Navigation
Contribuer
Aide
Boîte à outils
Autres langues