Zeŭso

Espéranto

Étymologie

De l’allemand Zeus.

Nom propre

Cas	Singulier
Nominatif	Zeŭso /ˈzew.so/
Accusatif	Zeŭson /ˈzew.son/

Zeŭso

1. (Mythologie) Zeus.
   • Kantu, diino, koleron de la Peleido Aĥilo,
     ĝin, kiu al la Aĥajoj kaŭzis mizerojn sennombrajn
     Kaj en Aidon deĵetis multegajn animojn kuraĝajn
     De herouloj kaj faris korpojn iliajn akiro
     Al rabobirdoj kaj hundoj — fariĝis la volo de Zeŭso — — (Homero, Iliado, kanto unua)

     Chante, ô déesse, le courroux du Péléide Achille,
     Courroux fatal qui causa mille maux aux Achéens
     Et fit descendre chez Hadès tant d’âmes valeureuses
     De héros, dont les corps servirent de pâture aux chiens
     Et aux oiseaux sans nombre : ainsi Zeus l’avait-il voulu :

Voir aussi

• Zeŭso sur Wikipédia (en espéranto)