cinaedus

Définition, traduction, prononciation, anagramme et synonyme sur le dictionnaire libre Wiktionnaire.
Aller à : Navigation, rechercher

Sommaire

Latin [modifier]

Origine et histoire de « cinaedus » Étymologie

Du grec ancien κίναιδος, kínaidos.

Adjectif

Cas Singulier Pluriel
Masculin Féminin Neutre Masculin Féminin Neutre
Nominatif cinaedus cinaeda cinaedum cinaedi cinaedae cinaeda
Vocatif cinaede cinaeda cinaedum cinaedi cinaedae cinaeda
Accusatif cinaedum cinaedam cinaedum cinaedos cinaedas cinaeda
Génitif cinaedi cinaedae cinaedi cinaedorum cinaedarum cinaedorum
Datif cinaedo cinaedae cinaedo cinaedis cinaedis cinaedis
Ablatif cinaedo cinaeda cinaedo cinaedis cinaedis cinaedis

cinaedus /Prononciation ?/

  1. (Sexualité) Efféminé, sodomite, débauché.

Nom commun

Cas Singulier Pluriel
Nominatif cinaedus cinaedī
Vocatif cinaede cinaedī
Accusatif cinaedum cinaedōs
Génitif cinaedī cinaedōrum
Datif cinaedō cinaedīs
Ablatif cinaedō cinaedīs

cinaedus /Prononciation ?/ masculin

  1. (Sexualité) Efféminé, débauché, mignon.
    • "O, inquit, hominem acutum atque urbanitatis vernaculae fontem! Quid? Tu non intellexeras cinaedum embasicoetan vocari?" (Pétrone, Satyricon)
      Ô l’habile homme ! répondit-elle en frappant doucement des mains ; la question est spirituelle ! Embasicète ne veut-il pas dire incube. Cela vous étonne ? (traduction)

Dérivés

Apparentés étymologiques

Références Références

  • Félix Gaffiot, Dictionnaire latin français, Hachette, 1934 (cinaedus)
  • Charlton T. Lewis & Charles Short, A Latin Dictionary, Clarendon Press, Oxford, 1879 (cinaedus)