cupidus
Définition, traduction, prononciation, anagramme et synonyme sur le dictionnaire libre Wiktionnaire.
Sommaire |
[modifier] Latin
Étymologie
- Apparenté à cupio.
Adjectif
| Cas | Singulier | Pluriel | ||||
|---|---|---|---|---|---|---|
| Masculin | Féminin | Neutre | Masculin | Féminin | Neutre | |
| Nominatif | cupidus | cupida | cupidum | cupidi | cupidae | cupida |
| Vocatif | cupide | cupida | cupidum | cupidi | cupidae | cupida |
| Accusatif | cupidum | cupidam | cupidum | cupidos | cupidas | cupida |
| Génitif | cupidi | cupidae | cupidi | cupidorum | cupidarum | cupidorum |
| Datif | cupido | cupidae | cupido | cupidis | cupidis | cupidis |
| Ablatif | cupido | cupida | cupido | cupidis | cupidis | cupidis |
cupidus /Prononciation ?/
- Désirant, qui désire, qui aime, passionné.
- cupidus in cognoscenda rerum natura, Cicéron. Off. 1, 43, 154
- désirant connaître la vérité.
- cupidus in cognoscenda rerum natura, Cicéron. Off. 1, 43, 154
- Cupide, avide.
- eum cupidum rerum novarum, cupidum imperi cognoverat, Cesar. BG. 5
- il savait son goût de l’aventure, sa soif de domination.
- eum cupidum rerum novarum, cupidum imperi cognoverat, Cesar. BG. 5
- Amoureux, d’où partial.
- cupidus Verris, Cicéron.
- partial pour Verrès.
- cupidus Verris, Cicéron.
Dérivés
Références
- Félix Gaffiot, Dictionnaire latin français, Hachette, 1934 (cupidus)