emeritus

Définition, traduction, prononciation, anagramme et synonyme sur le dictionnaire libre Wiktionnaire.
Aller à : Navigation, rechercher

Sommaire

Anglais [modifier]

Origine et histoire de « emeritus » Étymologie

Du latin emeritus (« achevé »).

Adjectif

emeritus

  1. Émérite.

Latin [modifier]

Origine et histoire de « emeritus » Étymologie

Participe passé adjectivé de emereor (« achever ») et emereo (« gagner »).

Adjectif

Cas Singulier Pluriel
Masculin Féminin Neutre Masculin Féminin Neutre
Nominatif emeritus emerita emeritum emeriti emeritae emerita
Vocatif emerite emerita emeritum emeriti emeritae emerita
Accusatif emeritum emeritam emeritum emeritos emeritas emerita
Génitif emeriti emeritae emeriti emeritorum emeritarum emeritorum
Datif emerito emeritae emerito emeritis emeritis emeritis
Ablatif emerito emerita emerito emeritis emeritis emeritis

emeritus /Prononciation ?/

  1. Terminé, achevé.

Références Références

Néerlandais [modifier]

Origine et histoire de « emeritus » Étymologie

Du latin emeritus (« achevé »).

Nom commun

emeritus

  1. Retraité.

Synonymes