indigens
Définition, traduction, prononciation, anagramme et synonyme sur le dictionnaire libre Wiktionnaire.
Sommaire |
Latin [modifier]
Étymologie
- De indigeo (« manquer de, être dépourvu de »).
Adjectif
| Cas | Singulier | Pluriel | ||||
|---|---|---|---|---|---|---|
| Masculin | Féminin | Neutre | Masculin | Féminin | Neutre | |
| Nominatif | indĭgens | indĭgens | indĭgens | indĭgentēs | indĭgentēs | indĭgentia |
| Vocatif | indĭgens | indĭgens | indĭgens | indĭgentēs | indĭgentēs | indĭgentia |
| Accusatif | indĭgentem | indĭgentem | indĭgens | indĭgentēs | indĭgentēs | indĭgentia |
| Génitif | indĭgentis | indĭgentis | indĭgentis | indĭgentium | indĭgentium | indĭgentium |
| Datif | indĭgentī | indĭgentī | indĭgentī | indĭgentibus | indĭgentibus | indĭgentibus |
| Ablatif | indĭgentī | indĭgentī | indĭgentī | indĭgentibus | indĭgentibus | indĭgentibus |
indigens /Prononciation ?/
- Indigent, pauvre.
- multā curā indigens, Gell.
- qui demande beaucoup de soin.
- multā curā indigens, Gell.
Références
- Félix Gaffiot, Dictionnaire latin français, Hachette, 1934 (indigens)