intellectus

Définition, traduction, prononciation, anagramme et synonyme sur le dictionnaire libre Wiktionnaire.
Aller à : Navigation, rechercher

Sommaire

Latin [modifier]

Origine et histoire de « intellectus » Étymologie

De intellego (« discerner, comprendre, concevoir »).

Nom commun

Cas Singulier Pluriel
Nominatif intellectus intellectūs
Vocatif intellectus intellectūs
Accusatif intellectum intellectūs
Génitif intellectūs intellectuum
Datif intellectūi
ou intellectū
intellectibus
Ablatif intellectū intellectibus

intellectus /Prononciation ?/ masculin

  1. Perception, action de discerner, de comprendre, intellect.

Synonymes

Dérivés

Mots dérivés dans d’autres langues

Forme de verbe

Cas Singulier Pluriel
Masculin Féminin Neutre Masculin Féminin Neutre
Nominatif intellectus intellecta intellectum intellecti intellectae intellecta
Vocatif intellecte intellecta intellectum intellecti intellectae intellecta
Accusatif intellectum intellectam intellectum intellectos intellectas intellecta
Génitif intellecti intellectae intellecti intellectorum intellectarum intellectorum
Datif intellecto intellectae intellecto intellectis intellectis intellectis
Ablatif intellecto intellecta intellecto intellectis intellectis intellectis

intellectus /Prononciation ?/

  1. Participe passé de intellego.

Voir aussi Voir aussi

Références Références