intellectus

Définition, traduction, prononciation, anagramme et synonyme sur le dictionnaire libre Wiktionnaire.
Aller à : Navigation, rechercher

Sommaire

[modifier] Latin

Origine et histoire de « intellectus » Étymologie

De intellego (« discerner, comprendre, concevoir »).

Nom commun

Cas Singulier Pluriel
Nominatif intellectŭs intellectūs
Vocatif intellectŭs intellectūs
Accusatif intellectŭm intellectūs
Génitif intellectūs intellectŭŭm
Datif intellectūi
ou intellectū
intellectĭbŭs
Ablatif intellectū intellectĭbŭs

intellectus /Prononciation ?/ masculin

  1. Perception, action de discerner, de comprendre, intellect.

Synonymes

Dérivés

Mots dérivés dans d’autres langues

Forme de verbe

Cas Singulier Pluriel
Masculin Féminin Neutre Masculin Féminin Neutre
Nominatif intellectus intellecta intellectum intellecti intellectae intellecta
Vocatif intellecte intellecta intellectum intellecti intellectae intellecta
Accusatif intellectum intellectam intellectum intellectos intellectas intellecta
Génitif intellecti intellectae intellecti intellectorum intellectarum intellectorum
Datif intellecto intellectae intellecto intellectis intellectis intellectis
Ablatif intellecto intellecta intellecto intellectis intellectis intellectis

intellectus /Prononciation ?/

  1. Participe passé de intellego.

Voir aussi Voir aussi

Références Références

Outils personnels
Espaces de noms

Variantes
Actions
Navigation
Contribuer
Aide
Boîte à outils
Autres langues